O Goberno prefire os empresarios
Xa está ben de tratársenos como a parvos. O Goberno pensa que coa ampliación de melloras aos empresarios se vai contratar a máis traballadores, coma se cando o empresario contrata o fixese porque se melloran as condicións de contratación. Os empresarios só contratan cando necesitan man de obra para os seus negocios, o contrario non sería unha empresa, senón unha ONG.
Queda ben dicir: "Mellor que parado é estar contratado temporalmente", pero os empresarios van utilizar estas medidas para lucrarse todo o que poidan en detrimento da estabilidade e do poder adquisitivo dos traballadores. Estamos a perder dereitos e poder adquisitivo.
Non teñan a menor dúbida de que o Partido Socialista aplaudirá estas medidas antisociais, porque, á fin e ao cabo, está a defender os que en plena crise están a sacar maiores beneficios.

Necesítanse 35 demócratas
Trinta e cinco é o número máxico que pode marcar a diferenza. Se non se consegue esta cifra entre os deputados que van votar a reforma da Constitución, a democracia permanecerá secuestrada para sempre a expensas da tiranía económica dos mercados.
En Islandia reescribiuse a Carta Magna. Pero neste Estado do que apenas se fala usouse un referendo para negarse, por maioría absoluta, a pagar unha débeda que non lles correspondía. A pesar de que o FMI conxelou os seus préstamos e os ameazou con toda sorte de pragas e maldicións, os islandeses non se asustaron. E contrariamente aos apocalípticos augurios que se lanzaron sobre a súa silenciosa e pacífica revolución, Islandia estase a recuperar do colapso sen aplicar as medidas que o fascismo financeiro reclama ao Estado, Grecia, Irlanda ou Portugal.
Aquí e agora, necesitamos 35 mulleres e homes que defendan a soberanía do pobo fronte á ditadura da UE. Que se neguen a reformar a nosa Constitución ao ditado dos mercadores e atendan as voces dunha cidadanía. Existen 35 valentes entre os nosos parlamentarios?

Os impostos e a xustiza social redistributiva
Unha vez máis, no estado vólvese aplicar unha política errática en materia de impostos. Os impostos son, sobre todo, unha ferramenta útil que debería permitir a redistribución da riqueza coa finalidade de cohesionar a sociedade. Pois séguese pensando que a saída da crise vén ligada a unha destrución da xustiza social e de seguir mantendo o protagonismo da economía especulativa por enriba da economía produtiva. Nestes momentos críticos, necesítanse medidas concretas de austeridade, aplicadas co máximo de xustiza social redistributiva. Un exemplo diso témolo en Francia, onde, cun Goberno de centro-dereita, poñerán en marcha algunhas medidas con moito sentido común (moito máis de esquerdas que as aplicadas en España): un imposto ás grandes fortunas de verdade; o aumento dos impostos especiais do alcohol e o tabaco; o aumento das taxas ás plusvalías inmobiliarias e, principalmente, ás persoas que posúan segundas residencias.
Señores lexisladores: deberían empezar a poñer mans á obra en materia de impostos, porque, aquí e agora, imos moi mal.