Sempre se nos tapou a boca dicindo que a entrada neste mercado supoñía a asunción dunha moeda forte que aseguraba a estabilidade económica, que se aseguraba a competitividade da economía e que as vantaxes compensaban grandemente os sacrificios que, se recoñecía, íamos ter que facer.
 
Intentouse resucitar Navantia,  (A produción civil non pode superar o 20% da facturación total da compañía e está restrinxida, segundo os acordos, ao asteleiro de Puerto Real) non se puido porque o impide o acordo con Europa.
 
O Leite xa se ve como está o asunto,primeiro cas cotas e logo coa introdución xeneralizada de leite estranxeiro…, coa integración Galiza incrementou a súa dependencia económica.
 
Hoxe os mitos desmorónanse, a estabilidade económica está claro que non existe nin ía implícita na integración, a moeda única, segundo moitos especialistas, resta posibilidade á saída da crise (non se pode devaluar a moeda), e o outro mito, o da competitividade encargouse o Sr. Almúnia de tiralo abaixo (España perdió competitividad desde la entrada en la UE).
 
Galiza vive, neste momento, un retroceso xeneralizado e profundo en todos os sectores produtivos básicos, sectores que son moito máis difíciles de recuperar porque están suxeitos a intereses foráneos. Galiza sufriu nas súas carnes o ser moeda de cambio para outros intereses.
 
A entrada no Mercado Común Europeo non librou á nosa nación doutro mal endémico, a emigración. Hoxe, os nosos homes e mulleres seguen a ser, do estado español, os que máis emigran, o que evidencia a situación económica do noso país.
 
Aos escépticos e aos que estamos en contra do “mercadeo” quédanos repetir aquilo que berramos moito e moitas veces: “Mercado Común Europeo, ruína do Pobo Galego”, "postos de traballo na nosa terra"...