A Xerencia considera que o feito de cambiar o tóner dos fax e das fotocopiadoras confiren a obriga, por extensión, de cambialo, tamén das impresoras.
 
Insiste, ademais, en que se alguén non sabe facelo que o diga para realizar o pertinente curso. Isto do curso esténdeo ao feito de acender os PC’s. Se alguén non sabe facelo daráselle o curso pertinente, di que nas conserxerías hai pc’s e, polo tanto, deberían saber facer estes procedementos (a partir de agora tede coidado, o feito de saber facer unha cousa pode conferir a obriga de asumilo como unha tarefa propia da área).
 
Entende, que non se lle pode atribuír mala fe posto que ten demostrado que pon todo o que está nas súas mans para favorecer aos traballadores/as das conserxerías, aí están os controladores para favorecer que o persoal poida coller as vacacións (non se decata, ou si, de que o feito de que haxa que recorrer a estes empregados é unha evidencia da pouca dotación da área de conserxería).
 
Como se ve nin reflexión nin reconsideración a Xerencia recalca os termos esenciais da circular.
 
Si chega á conclusión, agora, de que o feito de efectuar desde as conserxerías a selección do servizo ao que dirixir as dúbidas e incidencias excede as funcións desa área.
 
Ese medio cambio de criterio non satisface as nosas pretensión nin as dos compañeiros/as das conserxerías.
 
Insiste a Xerencia en que a organización do traballo é potestade da Universidade. Extrapola, deste xeito, o que é un factor organizativo a un dereito omnímodo sobre todo o colectivo. Non é certo que este dereito lle confira a potestade de cambiar as funcións dun xeito unilateral.
 
Seguimos, polo tanto, baixo un sistema xerencial autoritario, paternalista e impropio dunha universidade democrática.