Mentres esta parte do continxente voa á casa, outro grupo permanece ocupando a Embaixada de Grecia en España e estarán alí ata que o 'Gernika' sexa libre para navegar polas augas do Mediterráneo. Outra brigada está no porto de Kolimvary, na illa de Creta, custodiando o noso barco.

A partida da Flotilla da Liberdade pode demorarse horas, semanas ou meses. Non nos importa. Do pobo palestino aprendemos a ser pacientes. Se alí levan resistindo máis de 60 anos heroicamente unha ocupación brutal, aquí podemos esperar todo o tempo que sexa necesario para facernos ao mar e ir ao seu encontro como homes e mulleres libres. A chantaxe, as sabotaxes e as artimañas ilegais non dobregarán a nosa vontade.

As persoas que están a punto de regresar cumpriron sobradamente co obxectivo inicial que se marcou Rumbo a Gaza: poñer no primeiro plano da axenda internacional o criminal cerco israelí á Franxa de Gaza e o sometemento de todo o pobo palestino. Volven para reincorporarse aos seus traballos e ás súas vidas e para seguir loitando cotiamente como fixeron ata agora, como veñen facendo dende sempre e como o fixeron en terras gregas, desafiando a ilegal e inxusta inmobilización da Flotilla por parte do Goberno de Grecia, a prepotencia do Estado de Israel, a complicidade de Estados Unidos e o cínico silencio da Unión Europea e do Goberno de España.

Neste ano de intenso traballo, a nosa campaña foi a voz de Gaza e de Palestina. E esta voz soou máis forte que nunca durante estes últimos días. Ninguén se puido subtraer ao debate: cidadanía, medios de comunicación de masas e medios alternativos, gobernantes e representantes políticos, embaixadas… Nin no Estado español nin no resto do mundo. Vencemos o maior aliado do Estado de Israel: o silencio.

Dixémolo en todos os lugares aos que acudimos nestes meses: a Flotilla da Liberdade non é fin en si mesma, senón un medio máis de loita na defensa dos dereitos do pobo palestino. Cando os sabios apuntan á Lúa, os necios quedan mirando o dedo. E así quedaron os Gobernos de Israel, de Grecia, de Estados Unidos e da Unión Europea, que non se decatan na mesma medida que a súa lexitimidade democrática diminúe de que a solidariedade popular en torno a Palestina crece.

A Segunda Flotilla da Liberdade - Seguimos sendo humanos tivo a virtude de facer que se posicionaran todos os actores involucrados. E a imaxe que deixou a maioría dos devanditos actores internacionais deixa moito que desexar. Israel volveu evidenciar a súa condición de Estado delincuente, amparado polo seu gran cómplice, Estados Unidos.

O Goberno grego foi un monicreque en mans dos poderosos, mentres que o silencio vergonzoso da Unión Europea, Goberno de España incluído, é unha afronta para aquelas persoas que despois da Segunda Guerra Mundial soñaron un continente libre, democrático e en paz. Outro tanto poderíase dicir de Nacións Unidas, co seu inane secretario xeral, Ban Ki-moon, á cabeza. Coa súa actuación, todos se fixeron cómplices do bloqueo de Gaza e do sojuzgamiento do pobo palestino.

Dixemos hai un ano que Rumbo a Gaza nacía con vocación de permanencia. O que se conseguiu nestes meses reasina a validez da nosa proposta e da iniciativa das Flotillas. Creouse unha sólida plataforma de traballo dende a que axudar á liberación do pobo palestino. Desa plataforma forman parte as persoas que agora regresan, as que permanecen en Kolymvari, as que partirán en breve e todas aquelas que, como dixo Santiago Alba Rico nunhas palabras que se converteron xa en sinais de identidade da nosa campaña, sopran dende terra:

"A Flotilla non está composta duns cantos barcos; a Flotilla é inmensa, está en terra, en todas as partes; nestes barcos viaxan centos de miles de persoas, millóns de persoas. Nestes barcos viaxan todas as persoas que sopran dende terra para que o vento nos leve ata Gaza. Que os gobernos comprendan que a maior parte das pasaxeiras da Flotilla non están nos barcos senón en terra é o noso máis poderoso instrumento de presión".