xullo de 2011
 
 

11/07/2011

   CUTUDC / Novidades

  ACTUALIDADE
 

Conserxerías e aulas net

A universidade (con Meilán e con Barja) sempre tivo unha cousa clara. Nos servizos, onde se poida aforrar, non gastar un can (isto aplicouse sempre co PAS, e sobre todo co PAS laboral). Esta filosofía levou, en época de bonanza económica a que servizos completos estiveron a realizarse por traballadores contratados en precario (Labora e/ou bolseiros).

 

  • Noticias relacionadas

 

Isto pasou coas aulas net. Unha vez desaparecidos os contratos tipo Labora, a Xerencia busca novos xeitos de realizar o mesmo traballo a custo cero.
 
Durante a negociación da RPT o Comité de Empresa intentou pactar unha redistribución cun pequeno incremento de prazas nos Servizos Informáticos que conducira a que estas aulas estivesen atendidas por persoal especializado. Isto foi imposible.
 
Nesta época quérese que a matrícula se realice de xeito informático, e atópase cun problema:  a atención necesaria das aulas net.
 
Coma sempre que hai un problema sácase de enriba pola vía rápida, non se pensa máis. Quén pode realizar un traballo desta índole?. Porque non nas conserxerías?. Esta reflexión debe durar como moito dous minutos e: a elo!.
 
Xa o fixo o ano pasado (ver instrución de 2010) e reiterouno este ano (ver instrución de 2011). Os dous anos sen previa notificación, nin consulta, nin negociación co Comité de Empresa: para este equipo reitoral a representación colectiva serve para votarlle as culpas do que lle sae mal, mais para estas cousas actúa de xeito unilateral, e xa está, que para iso mandan.
 
Non obstante non ten comparación o oficio de 2010 coa instrución deste ano. Naquel pedíase ao persoal de conserxaría que comunicase ao CAU as incidencias técnicas, nas que se especificaban: equipos avariados, atascos de impresora e cambio de tóner.
 
A maiores dispoñía que debía habilitarse un espazo para o almacenamento do tóner, para cando viñera o persoal do CAU.
 
O de este ano é radicalmente diferente.
 
-- No momento de apertura das aulas débense acender todos os equipos (servidores, impresoras e PCs).
 
Por poñer un exemplo coñecido, no caso de Económicas o equipamento é:
Aula 1: 27 ordenadores (inclúe aos servidores), 2 impresoras e un lector de tarxetas. Aulas 2, 4 e 5: 17 ordenadores cada unha. Aula 3: 28 ordenadores.

Unha das ocorrencias da xerencia é precisamente poñer isto, por innecesario, pero que mostra as claras o desprezo aos traballadores. Se os alumnos non saben acender un ordenador cómo van a saber utilizalo?
 
- Cando sexa necesario reporase o tóner.
 
O que na instrución do ano anterior dicíase literalmente que correspondía ao CAU dentro do mantemento das aulas, agora pasa a ser función dos auxiliares de servizos, que igual valen para un roto que para un descosido.
 
- Cando se produza calquera incidencia de tipo informático e/ou cando se precise asistencia técnica...
 
O que o ano anterior era avisar de un equipo avariado, un atasco ou un cambio de tóner (facilmente entendible o problema para calquera), este ano convértese en calquera tipo de consulta. Na conserxaría debese escoitar e entender o problema, xa que se prohibe expresamente poñer ao usuario que se queixa en comunicación co CAU, e logo transmitirllo ao CAU ou á administración do centro. Isto non só xerará problemas co CAU senón, e especialmente, cos usuarios.
 
Loxicamente só lle queda un paso á xerencia, que o dará a non moito tardar, que é o de vixiar as aulas. Á primeira ocasión en que rompan ou rouben un par de equipos, ben por parte do centro ou ben desde a xerencia incluirán esta tarefa nos deberes das conserxarías. As aulas non están deseñadas para estar desatendidas, e sen un novo redeseño só traerán problemas. Teñen, por exemplo, liñas de teléfono, pizarras electrónicas, canóns de vídeo, aire acondicionado manipulable, etc. Substituír o equipamento das de Económicas roldaría os 200.000€
 
Pouco a pouco a Xerencia vai establecendo un, cada día, máis amplo catálogo de funcións nas Conserxerías sen negocialo con ninguén.
 
Compre sinalar, tamén, que esta “novidade” implántase no momento en que as conserxerías están baixo mínimos, sendo, polo tanto, o peor momento para ensaiar “ocorrencias”.
 
Fai só dous anos, en xuño de 2009, o Comité de Empresa e a Xunta de Persoal denunciaban (ver comunicado conxunto) conxuntamente a actuación da Universidade coa implantación do servizo
Universidade? 900 81 25 25 (ver reunión co reitor). Un servizo de información contratado a unha empresa privada para dar información (por parte de persoal alleo á universidade) sobre a implantación do Plan Boloña e as novas titulacións. No mesmo comunicado denunciábase que os servizos estiveran cubertos por bolseiros e laboras e instábase á Universidade a regularizar estes servizos.
 
Dous anos despois, e para algo tan delicado como é a matriculación: o servizo gratuíto de información vai ser a Conserxaría, e as tarefas de laboras e bolseiros van a ir a cargo tamén das conserxarías. Esta xerencia atopou a pedra filosofal.
 
Seriedade, responsabilidade, profesionalidade e planificación son adxectivos que parece que lle quedan grandes a esta Universidade e a esta Xerencia
 
A solución, cando non se pode prestar un servizo en cada centro, pasa por analizar os recursos dispoñibles:
 
- Se non hai recursos debe facilitarse a matrícula desde o domicilio con teléfonos e webs de asesoramento e solución de dúbidas, dando ao mesmo tempo a posibilidade de facer o trámite en ventanilla, como se fixo toda a vida (e con mais alumnos que agora).
 
- Se hai recursos, pero non chegan para dar un servizo en cada centro, debérase implementar un servizo por cada campus, habilitando en cadanseu un aula na que os alumnos poidan proceder á matrícula, asesorados por persoal tanto informático como administrativo.
 
Facer isto sería un xeito de proceder serio, responsable, profesional e que debe estudarse e planificarse co tempo necesario.
 
Hai que ter en conta que a xente de conserxaría non chega na maiorías das ocasións a ter un nivel de usuario informático medio (nin ten porque tela), pero moitos dos usuarios tampouco, así que é fácil que se produza un diálogo de besugos.
 
Para a diagnose dun problema hai que saber qué preguntar, e na maioría das ocasións que o usuario estea diante da aplicación. É mellor non ter a quén preguntar que facelo ante quen non sabe resolver o problema, porque xera aínda mais tensión, e fomenta a imaxe de inútiles que moitas veces se ten do empregado público. E por aí non vamos a pasar.
 
Pronunciámonos en contra desta nova acción, reiteramos, unilateral da Xerencia. Correspóndese cun xeito de xestionar, de administrar de, en definitiva, facer as cousas, que consideramos impropia, cando non ilegal (revisaremos este aspecto) ao impoñer novas funcións sen ningunha comunicación cos representantes legais dos traballadores e traballadoras, e moi lonxe  da universidade progresista que este equipo reitoral, en teoría, di defender.
 
Actuaremos en consecuencia.

CUT da UDC . SEMPRE DO LADO DAS TRABALLADORAS E TRABALLADORES

cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript