O Fondo Monetario Internacional (FMI) considera que o Reino de España tomou no último ano medidas na dirección correcta para engancharse á recuperación e actuar sobre os problemas estruturais da súa economía. Pero os economistas da institución multilateral alertan de que o paro segue "inaceptablemente alto" e que son necesarias reformas laborais "valentes". O FMI suxire cambios que estiveron en boca da patronal durante o último ano: abaratar o despedimento, desligar as subas salariais da inflación e aumentar a flexibilidade nos convenios.
 
O Fondo publicou onte o seu informe coa revisión periódica da economía española no que dá a entender que os cambios xa aplicados e os que están en pendes non son o suficientemente profundos. O FMI detalla que unha reforma "máis valente" require que os custos de despedimento sexan máis baixos, similares á media da Unión Europea. Unha esixencia que comparte o presidente da CEOE, Juan Rosell, que onte volveu solicitar un contrato único con despedimento barato (20 días de indemnización por ano traballado) e destacou que o "gran drama dos últimos tres anos" é a desaparición de 250.000 empresas xa que "sen empresas é matematicamente imposible que se volva crear emprego".
 
O FMI anticípase ademais para os posibles efectos da reforma da negociación colectiva recén impulsada polo Goberno e suxire que, se os cambios non logran de forma "rápida e clara" a flexibilidade perseguida para as empresas, será necesario aprobar "unha reforma máis radical". A vinculación entre salarios e inflación, engade o FMI aliñándose cos empresarios, tamén é nociva para a competitividade da economía nacional.
 
O organismo que dirixe John Lipsky temporalmente -tras a dimisión de Strauss Kahn- insta tamén ao Estado a completar a reforma do sector financeiro, e a avanzar na consolidación fiscal. O FMI considera "alcanzable" o obxectivo dun déficit do 6% do PIB para o 2011, pero alerta de que se os riscos a curto prazo se materializan, poderían ser necesarias "medidas adicionais". O Fondo estima que o principal risco é que varios dos Gobernos autonómicos poidan novamente incumprir os seus obxectivos de déficit.
 
O gobernador do Banco de España, Miguel Ángel Fernández Ordóñez, sumouse ás esixencias do FMI e solicitou ás comunidades que reconduzan "con firmeza" as súas políticas de gasto e que o Goberno central sexa máis duro e estrito nas regras que impiden aumentar o endebedamento daquelas autonomías que incumpren os obxectivos de déficit. Tamén pediu "maior transparencia" sobre a información presupostaria das comunidades para "disipar as dúbidas". Fernández Ordóñez destacou que o xiro económico do Goberno evitou "que España tivese que pedir o rescate", aínda que segue sometida a unha vixilancia "moi estrita" por parte dos mercados.
 
Cae a renda per cápita
 
As políticas recomendadas polas quenllas neoliberais veñen tendo efectos desde fai tempo.

Os chamamentos a abordar novas reformas para elevar o potencial de crecemento do Estado coincidiron coa divulgación de datos da oficina estatística da Unión Europea segundo os cales o proceso de converxencia de España cos países máis avanzados de Europa sufriu un novo revés en 2010, mentres que Alemaña xa recuperou o nivel de riqueza anterior á crise.
 
O Produto Interior Bruto (PIB) por habitante do Estado creceu un 1,8% o pasado ano, 440 euros máis, ata alcanzar os 24.741 euros. Este aumento é inferior ao que experimentou a media da UE (+3,8%, en torno a 905 euros máis), polo que España retrocede dous puntos en termos relativos, do 103% ao 101%, se ben segue situándose por enriba da media europea e tamén por diante de Italia, algo que non acontecía dende o ano 2007.
 
O balance do Estado, non obstante, é inferior en sete puntos á media da zona euro, xa que a riqueza por habitante dos países da Eurozona só caeu un punto, do 109% en 2007 ao 108% en 2010.
 
Como xa é habitual na toma de decisións políticas todas afectan negativamente aos mesmos, á clase obreira. Todo por e para os bancos e a oligarquía. Cada día máis razóns de indignación