maio de 2011
 
 

06/06/2011

   CUTUDC / Novidades

  ACTUALIDADE
 

Mozos e mozas irrompen na Universidade Carlos III e plántanlle cara a Botín

Membros do colectivo Juventud Sin Futuro e outros indignados protagonizaron na Universidade Carlos III de Madrid, en Xetafe, unha das primeiras accións directas contra os culpables da crise. Varias decenas de mozos expresaron este luns, 30 de maio, o seu rexeitamento á presenza neste campus de Emilio Botín.

 

  • Noticias relacionadas

 

O presidente do Banco Santander, que é "un dos principais artífices da crise e beneficiario das políticas sociais e económicas que a clase política está a adoptar", acudiu ao Acto de Firma de Cátedras de Excelencia que se celebrou ás seis e media da tarde, no Salón de Graos da Universidade, coa presenza do reitor Daniel Peña.
 
Tras uns minutos de gran tensión, os indignados lograron entrar no edificio despois de superar aos vixiantes de seguridade que tentaban impedirlles a entrada, aínda que lles foi imposible acceder ao Salón de Graos. Os manifestantes, moitos deles universitarios, sacaron cartóns vermellos a Botín e denunciaron que a propia institución coartou a súa liberdade de expresión ao impedirlles acceder ao acto:
 
"Seguindo a política habitual da Universidade, negóusenos o acceso ao acto, no que pretendiamos ler un manifesto e sacarlle cartón vermello, demostrando que Emilio Botín non é benvido a un espazo público que debe estar ao servizo do interese da sociedade e non ao servizo dos intereses privados. Do mesmo xeito que vimos estes días nas prazas de todo o mundo, os privilexios de Botín –e do resto de culpables da crise– son blindados con forzas de seguridade –xa sexan privadas ou públicas–, demostrando unha vez máis como se nega á cidadanía a toma de decisións e a libre e pacífica expresión da nosa indignación".
 
Ao non poder acceder á sala, procedeuse a ler o seguinte manifesto no vestíbulo do edificio:
 

COMUNICADO DE RECIBIDA EMILIO BOTÍN UC3M
 
Imos a contarche, excelente Emilio Botín, por que viñemos tantas e tantos hoxe aquí: non sabemos se liches os xornais, pero resulta que hai miles e miles de cidadáns que levamos dúas semanas tomando as prazas de todas as cidades do Estado. Que que nos pasa?
 
Pásanos que estamos indignados, cabreados, fartos, de ter que pagar as consecuencias dunha crise na que non tivemos nada que ver. Pásanos que estamos cansos de ver como nas épocas de bonanza e de crecemento ti e os que son como ti vos repartías inmensos beneficios creados a custa da especulación coa vivenda, que é un dereito fundamental; cansos da mercantilización dos servizos de todos, a sanidade, a educación; da precarización das nosas vidas, a base de "flexibilidade e dinamismo", que na práctica se concreta en contratos lixo e soldos de miseria. E na era dos beneficios ninguén falaba de repartilos, e resulta que cando explota a crise todos habemos de arrimar o ombro e apertarnos o cinto.
 
Pásanos que non entendemos como é que ti e os teus vos dedicades constantemente a atacar o público, o común, o de todas e todos, e, logo cando chega a crise e sentides que vos afundides, teña que ser o Estado, co noso diñeiro, o que vos salve da bancarrota. Pásanos que nos indigna que hoxe esteas aquí para afondar o proceso de mercantilización da Universidade, a través da Estratexia Universidade 2015, pretendendo que sigan primando os criterios de maximización do beneficio sobre a prestación dun servizo público de calidade ao servizo da sociedade.
 
Este é o escenario: por un lado, miles de persoas que non chegamos co fin de mes malia traballar en xornadas de 10 horas; miles de familias obrigadas a deixar os seus casa e seguir pagando unha hipoteca alta, alta como consecuencia do negocio que ti e outros especuladores e banqueiros fixestes dun dereito fundamental como é a vivenda; miles de mozos sen traballo e miles de mozos con traballo que nos vemos obrigados a aceptar contratos lixo que nunca nos permitirán saír da precariedade; miles de despedimentos, con cargo ás arcas públicas, en empresas que ostentan beneficios, como Telefónica.
 
Por outro lado estades ti e os teus: os desvergonzados que como ti, declaran sen vergoña que o seu banco "foi o claro gañador da crise económica e financeira mundial", mentres millóns de persoas no mundo se afunden na miseria e o desespero. Por todo isto, Emilio Botín, viñemos a chamarte desvergonzado á cara, por se acaso non leses os xornais e non soubeses que hai miles de persoas que levan dicíndocho semanas nas prazas, nas asembleas, nas redes sociais, en miles de pancartas e carteis.
 
Así que imos tratar de que pases un pouco de vergoña, xa que parece que a perdiches de todo: que esta protesta vai ser vista por miles de persoas en España, que se che empezará a coñecer como Emilio Botín o desvergonzado, o ladrón. Porque para defender os teus beneficios e privilexios a policía ataca manifestantes pacíficos e provoca centos de feridos Barcelona, Lleida, Madrid, París...
 
Porque os cidadáns de todas esas prazas recuperadas estamos cansos de que ti e os teus nos roubedes o futuro. Estamos cansos dos políticos que gobernan en favor de ti e dos teus con votos que consideran un cheque en branco. Estamos fartos de que a crise a teñan que pagar os de sempre. Estamos cansos, fartos e indignados, pero descubrimos que xuntos somos moitos máis, que coñecéndonos, debatendo, organizándonos, poñéndonos de acordo, protestando e propoñendo, somos moitos máis ca vós.
 
Descubrimos que queremos e, sobre todo, que podemos cambiar as cousas e esta vez non vai ser para seguir aumentando os vosos beneficios, senón para que as maiorías, os mozos, os estudantes, os precarios, os parados, os fartos, os que habitamos as nosas cidades e as levantamos cada día, empecemos a decidir cal é o futuro que queremos.
 
Por iso, Emilio Botín, deberías empezar a ler os xornais e a preocuparche: porque nós, os indignados, che sinalamos como culpable da crise e porque imos seguir organizándonos e mobilizándonos para que vos toque a ti e aos teus, os banqueiros, os especuladores, os políticos cómplices, perder os vosos privilexios e apertarvos o cinto.
 
Esperando sinceramente que de aquí en diante vostede e outros desvergonzados durman menos tranquilos, despedímonos ata a próxima

 

CUT da UDC . SEMPRE DO LADO DAS TRABALLADORAS E TRABALLADORES

cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript