O trato dado aos inmigrantes en Europa
Mentres Tunicia acolle centos de miles de refuxiados, Europa -que ten un déficit demográfico- converte nun problema a repartición de inmigrantes e a punto está de reconstruír as súas fronteiras interiores. Ao final, os que explotan o medo recorren ao rexeitamento ao inmigrante: a dereita extrema tira dos partidos conservadores á fronte da Europa insolidaria e do desconcerto.
No estado, onde sobran un millón de vivendas, nin pensar en dotar as suficientes para acoller esta xente, que llas arranxa en infraviviendas e pisos pateira que renden a algún españolito, ou ao ceo raso.
Aplicámonos a fustrigalos: non ao padrón se teñen menos de equis metros cadrados por persoa; si ao contrato do PP de "costumes culturais"; empurrados á marxinalidade polo desemprego, reféns de empresas que nin lles pagan ou de mafias que os obrigan a traballar na ilegalidade, prostitución incluída. Dannos tres veces máis do que reciben pero os criminalizar o PP en Catalunya e usa o seu voto en Madrid.

Sen nós non sodes nada
Os cidadáns que se expresan no Movemento 15 de Maio, fartos de non pintar nada nas decisións que lles concirnen, piden os cambios necesarios para que as decisións políticas sexan realmente expresión da vontade popular. Case nada, unha auténtica revolución: haberá que cambiar os procedementos, os mecanismos de decisión. Si, claro, haberá que cambiar a Constitución; pero para iso necesítase o apoio dos dous grandes partidos. As consignas, as pancartas, os berros insistían en que o bipartidismo é o problema, non a solución. Van introducir os dous partidos os cambios necesarios para que a democracia sexa máis real, máis directa? Por suposto que non: como van propiciar cambios que poñan fin ao seu monopolio? Entón, que solución queda? Ocupar o espazo público e reivindicalo ata que cambien as cousas. Berrarlles a cara unha e outra vez a mesma consigna: sen nós non sodes nada.

Unha cita co mañá
Somos seres humanos libres que temos dereito á felicidade e que desexamos involucrarnos en todas as decisións importantes que afectan á nosa vida. O 15-M pode ser un balón de osíxeno para unha democracia que se asfixía a forza de corruptelas e inxustiza. Se en Islandia o conseguiron a forza de aporrear cazolas, os partidos maioritarios non deberían subestimar a spanish revolution. Mañá, contra a opinión dalgúns políticos lenguaraces, moitos de nós acudiremos ás urnas para explorar outras opcións de entender a política e a democracia que non teñen nada que ver co bicéfalo bipartidismo ao que nos queren condenar. Perdemos o medo mentres nos arrebataban o Estado do ben-
estar, o traballo, a vivenda e o futuro dos nosos fillos. Sen querelo, fixéronnos máis fortes e valentes. Agora só temos que tomar conciencia diso e seguir adiante.