Sempre asembleas.
Ás asembleas convocadas para o intercambio non asistiu moita xente, isto non debe xogar en contra da realización das mesmas, todo o contrario. O PAS ten que ter a potestade de decisión, se a delega debe ser porque, polos motivos que sexan, así o decide non porque desde as esferas superiores así llo determinen. Eliximos aos representantes para que expresen as nosas decisións diante do órgano correspondente, non para que impoñan decisións que non son nosas, aínda con voa vontade. Isto entra dentro da esfera de ter o futuro nas mans de cada un. Somos traballadores, cidadáns…, non súbditos.

Menos muros e máis oportunidades
A necesidade de adoptar medidas de urxencia para facer fronte ao que está sucedendo nas fronteiras de Europa non debería ser incompatible co compromiso de abordar as causas que orixinan as migracións actuais.
Son as diferenzas socioeconómicas e políticas entre países as que dan lugar a movementos migratorios que dificilmente poden ser cualificados de voluntarios. Para ser controlados requirirían medidas que equilibren a distribución da riqueza e garantan a participación equitativa de todos os países nos beneficios da globalización económica. Reducir as diferenzas de desenvolvemento, democratizar as sociedades de orixe, crear traballo decente alí onde viven as persoas, son obxectivos necesarios para que a emigración voluntaria, como opción persoal, convértase nun novo dereito humano ao comezar o terceiro lustro do século XXI.

A receita para que nada cambie xamais
Botando unha ollada ás últimas enquisas electorais, e á marxe da súa discutible credibilidade, pode darse conta calquera de como o votante mantén as súas preferencias de voto independentemente das decisións e actitudes dos políticos; se se destapa a Gürtel, non importa, eses son dos meus; se o PSOE fai políticas de dereitas, é igual, os outros son peores.
É coma se o cidadán medio identificouse previamente cunha posición determinada e todo o que ocorra despois fose indiferente. Isto só pode ser obxecto de xustificación por parte do votante que necesita crer en algo e non pode aceptar que lle enganaron unha vez máis, dado o bo concepto que adoita ter de si mesmo.
E se a todo isto unímoslle o bipartidismo, consecuencia dunha lei electoral propia da timocracia que posuímos, así como do efecto psicolóxico que iso xera e que leva á xente a pensar que todo o que sexa votar algo máis alá de PP e PSOE é tirar o voto, xa temos os vimbios para que nada cambie xamais.