As cifras do mes de marzo evidencian, unha vez máis, a realidade. Sitúannos en novas marcas de desemprego ao subir en 967 persoas e alcanzar os 249.246 parados/as, o reparto por sexos queda en 116.590 parados fronte a 132.656 paradas.

O aumento do paro en Galicia débese a un novo incremento entre a xuventude, pero, sobre todo, entre os “maiores”. Dos 967 novos desempregados contabilizados no mes pasado, máis da metade (562)  producíronse entre os maiores de 30 anos, mentres que outras 405 producíronse entre os menores desa idade.

As frías cifras das estatísticas elevan o paro en cómputo anual nun 5,41%, aumentando, neste período, 12.797 traballadores/as galegos/as as xa enormes listas de desemprego.

Por sectores, o paro descendeu en marzo na construción (265 persoas menos, ata as 39.663) e na agricultura (73 menos, ata as 6.418); mentres que a actividade que máis contribuíu ao aumento do conxunto foi a dos servizos (619 persoas máis, ata as 135.590). Pola súa banda, aumentou en 393 parados o colectivo sen emprego anterior, que se situou en 29.952 desempregados, e en 293 o da industria, ata os 37.623.

Por provincias, o desemprego no mes de marzo:

Reduciuse en Lugo ao rexistrase un total de 24.808 persoas anotadas nas oficinas de emprego, un 2,22% menos que en febreiro, aínda que a cifra supón unha suba do 9,74% en relación a hai un ano.

En Pontevedra o paro subiu un 1,04%, ata as 98.449 persoas, 5.196 máis que en marzo de 2010 (en termos interanuais a alza foi do 5,57%).

En Ourense, o crecemento foi do 0,63% respecto a febreiro, ata os 28.186 parados/as, que son un 4,83% máis que fai doce meses.

Na Coruña o paro aumentou un 0,35%, ao sumar 97.803 desempregados. A comparación coas cifras do mesmo mes de 2010 indica que o aumento foi do 4,38%.

En canto aos contratos, o Ministerio de Traballo indica que, na nosa nación, ascenderon 51.590 en marzo, o que representa un incremento do 13,36% en relación a febreiro e un 0,68% de redución se se compara co terceiro mes de 2010.

Do total de contratos formalizados na Comunidade galega, 46.534 teñen carácter temporal e 5.056 son indefinidos.

Demóstrase na práctica, como denunciamos nas concentracións, manifestacións, coas folgas xerais… , que eran mentira todas as “bondades” da reforma laboral. Unha regulamentación que facilita o despido libre e gratuíto, que afonda na precariedade laboral e que prima a contratación temporal e precaria non pode crear emprego. Todo o contrario!.

A realidade está aí, nas cifras. Pérdense postos de traballo e o pouco que se crea é absolutamente precario incrementándose o traballo temporal dun xeito exponencial.

Mentres que para a banca non hai límite, primeiro con inxeccións de capital de xeito directo, agora privatizando as caixas de aforro para que se fagan con todo o pastel do creto, privatízanse partes importantes da administración pública (sanidade, prestacións sociais etc.), privatízanse as pensións… todas as políticas que saen de parlamentos van encamiñadas a beneficiar aos de sempre.

Aquí, no noso mundo sucédense os conflitos porque os ERE e os despidos son un feito cotiá. Pero isto non chega, a voracidade é de tal calibre que non pararán até que a precariedade este xeneralizada, como non lles chega con reformas laborais, pensionazos, pactos sociais agora van polos xa paupérrimos salarios dos poucos que aínda traballan. Benefícianse de que a resposta sindical e social segue a estar mal organizada e é pouco efectiva.

Requírese, nesta etapa, se realmente se pretende conseguir a mobilización xeral e de clase, aglutinar todas as empresas en conflito, primeiro por cidades, vilas… para logo ir pasando a estadios superiores. Outra cousa elemental é unirse ao movemento veciñal, os traballadores/as que sofren nas súas peles o desemprego e a precariedade viven nos barrios das cidades e, conxuntamente (sindicatos-AAVV), actuar, reivindicar, rebelarse.

Cada día hai máis razóns para outra folga xeral. Se o desemprego e a precariedade non paran, nós non podemos parar!