Unha das formas de incrementar a produtividade da forza de traballo é desenvolver as fontes de enerxía. A peculiaridade da enerxía nuclear é que precisa un alto gasto en seguridade e iso mingua a súa rendibilidade. A radiación na auga de Tokyo duplica os niveis permitidos para nenos menores dun ano. A radiación na zona supera en 400 veces os niveis normais. O goberno xaponés recomenda non comer verduras de folla verde que fosen cultivadas nas prefecturas de Fukushima e a veciña Ibaraki polos altos niveis de radiactividade detectados en 11 tipos de hortaliza. O pánico nuclear estendeuse por Xapón a pesar de que o ministerio de sanidade nipón asegure que a radiación non terá "efectos inmediatos".

Claro, os efectos vense cos anos en forma de cancros que ninguén poderá demostrar son froito do desastre actual. Non haberá ninguén a quen culpar. Toda a radioactividade nos alimentos ou a auga que inxeriron os xaponeses é froito de que o tsunami golpeou unhas infraestruturas que estaban onde non tiñan que estar para aforrar o diñeiro que custaba soterralas, como mandan as normas de seguridade en caso de que unha central nuclear estea na costa. Ou non o sabían?

O tsunami e a fuga radioactiva de Fukushima levantaron a solidariedade e a preocupación dos pobos en todo o mundo. Especialmente no caso de Xapón, polo seu pasado como vítima da bomba atómica norteamericana, un exercicio cruel e desapiadado por parte da superpotencia norteamericana para inaugurar a guerra frita coa UNIÓN DE REPÚBLICAS SOCIALISTAS SOVIÉTICAS a custa da morte e enfermidade de centos de miles de xaponeses.

Pero tamén puxeron á defensiva as principais oligarquías do planeta que usan a enerxía nuclear para crear uns máis que sospeitosas mensaxes de seguridade. O envelenamento nuclear da poboación é un crime da oligarquía xaponesa do que participan todas as demais. Ninguén está interesado, agás algunhas voces como a que expoñemos neste artigo. Non é froito dunha catástrofe natural, non é froito dun erro humano, nin tan sequera da xestión corrupta dos directores. É o delito de buscar o máximo beneficio a custa da poboación, dificilmente subsandable con organismo regulador ningún promovido pola mesma industria nuclear.

Entrevista a Yuri Andreyev, exvicedirector do organismo soviético de loita contra accidentes nucleares. A Vangarda 19 de marzo

"En Fukushima, o reactor máis perigoso é o tres, porque emprega MOX, un combustible de uranio máis plutonio que Francia está a usar experimentalmente en dúas centrais japonesas…

Chernóbil continúa rodeado de mentiras. O accidente non foi responsabilidade dos operadores da central, como se dixo, senón un claro defecto de deseño dos reactores RMBK resultado da economía de custos. Un deseño apropiado daqueles reactores soviéticos esixía unha gran cantidade de circonio, un metal raro, así como todo unlaberinto de tubos, técnicas especiais para a soldadura de circonio, aceiro inoxidable e enormes cantidades de formigón. Era un diñeiral, así que se decidiu economizar…

"Un dos recursos do aforro foi o de alimentar os reactores con uranio relativamente pouco enriquecido, pois o enriquecemento do uranio é un proceso complicado e custoso. Todo iso incrementou os riscos e era contrario ás normas de seguridade, pero a supervisión nuclear na UNIÓN DE REPÚBLICAS SOCIALISTAS SOVIÉTICAS formaba parte do Ministerio de Enerxía Atómica. Algo parecido pasa hoxe coa AIEA, pois a axencia da ONU depende da industria nuclear. As mentiras e segredos de Chernobyl son hoxe plenamente actuais en Fukushima...

"Os que deseñan centrais nucleares están pendentes de dúas cousas: seguridade e custo. O problema é que a seguridade custa diñeiro. Se gastas demasiado nela a central nuclear non é competitiva. O accidente de Three Mile Island é o exemplo perfecto. Despois do accidente viuse que mellorar a seguridade de forma convincente para evitar repeticións daquel accidente encarecía tanto as centrais, que perdían todo sentido. Durante trinta anos en Estados Unidos non se construíu nin un só reactor. En Chernobyl todo foi moi complicado pero tamén tiña que ver coa economía. O académico Rumiantsev demostrou que había que pechar todos os reactores RMBK. Simplemente ignorárono. Sempre hai xente interesada en ocultar algo...

"Que se prestan a ceder en seguridade a cambio de consideracións egoístas. Na UNIÓN DE REPÚBLICAS SOCIALISTAS SOVIÉTICAS por razóns de prestixio e o custo do enriquecemento do uranio, en Xapón pura e simplemente por diñeiro. A localización das centrais de Xapón, xunto ao mar é a máis barata. Os xeradores de emerxencia non os enterraron e, claro, inundáronse axiña.... Detrás de todo isto hai corrupción. Non teño probas, pero non tardarán moito en aparecer. Como pode deseñarse unha central nuclear nunha zona de alto risco sísmico, ao lado do Océano, cos xeradores de emerxencia en superficie?. Chegou a onda e todo quedou fóra de servizo. Non é un erro, é un delito...

"Cando un condutor ten un accidente el é o único responsable por beber en exceso. Na industria nuclear non hai nada que obedeza a un só motivo. A sobrecarga das piscinas é un aspecto. Outro é que o terremoto as baleirou de auga. Debían contar con tal posibilidade...

"Acumúlase a calor. Se non refrixeras, con auga ou aire, pódense producir as situacións máis críticas. Temos moi pouca información. Xapón non a dá, protéxea. Descoñecemos o máis elemental: que danos produciu o terremoto nas centrais, que danos ocasionou o tsunami, que aconteceu...

"A AIEA non sabe nada. Todo é reservado. Recordo a situación con Chernóbil. O primeiro informe do académico Valeri Legasov, vice director do Instituto Kurchatov, responsable dos deseños, ao Politburó e á AIEA, todo era mentira do mais basto carácter. A AIEA creullo todo de inmediato, porque os intereses son os mismos.Lo mesmo está acontecendo agora en Xapón. Se informasen a neglixencia faríase evidente.

"Trátase da ausencia de instancias de control independentes. É un piar do dereito romano: non se pode ser xuíz e parte. É así de básico. Na industria nuclear todo vai na mesma cesta. O xuíz de Chernobyl foi Legasov. Responsabilizou os operadores da central, que foron encarcerados, mentres el continuou libre e aínda pretendía que o condecorasen. Un ano despois do accidente suicidouse, aforcándose... Na industria nuclear non hai organismos independentes. A misión da AIEA é contribuír á extensión da enerxía nuclear e todo o que vaia en contra dela non o vai divulgar. Non é unha conxura, senón a conduta estándar que cabe esperar cando se pon á cabra de campesiño.

"Compréndese por que Francia, repleta de nucleares, estea a criticar tan duramente a Xapón estes días. Se, pero hai máis dun motivo. Os reactores non son franceses senón americanos de Xeneral Electric. Francia depende criticamente da enerxía nuclear. Se arranca un movemento antinuclear forte en Francia, o goberno quedará nunha posición moi delicada. Por iso critican fortemente a Xapón, para dar a entender que algo parecido é impensable en Francia.