Agosto de 2010
 
 

07/02/2011

   CUTUDC / Novidades

  ACTUALIDADE

 

Colaboracións

 

 

Máis colaboracións.

 


A situación do PAS laboral
Non se pode consentir que a situación se enquiste, non se pode consentir que, mentres todos os colectivos da universidade “progresan adecuadamente” o PAS laboral estea castigado nunha esquina e mirando para a parede, condenados ao esquecemento máis vil.
Correspóndenos a todos os compoñentes do noso colectivo dignificarnos reclamando, dunha vez, o que se nos adeuda desde fai máis de cinco anos.
Non podemos agardar máis, o Comité debe encabezar a revolta cívica que o PAS precisa para darlle a volta á tortilla.

 

Está a Universidade en campaña electoral?
Pode ser casualidade pero a min escámame que, xusto en campaña electoral, se asine o Convenio Colectivo de PDI, saian en tromba as convocatorias de PAS funcionario e as promocións, aínda que en fase de borrador, estean en boca de todo o mundo.
Critícase en política, con razón, que se aproveiten as campañas electorais para facer inauguracións, se repartan subvencións…, parece que o peor da política tamén se exporta as campañas de eleccións sindicais. Se, para moitos cidadáns, todo ou case todo o relacionado coa política fede, e moita xente considera aos políticos como un problema, por este camiño conseguirán que se traslade esa mesma sensación á esfera sindical.

 

Quítannos do salario para que algúns vaian de vacacións?
Recibín, como todos os traballadores da Universidade supoño, a convocatoria de de axudas de custo para a mobilidade  do persoal docente e do persoal de administración e servizos da Universidade da Coruña no marco do Programa de Aprendizaxe Permanente Erasmus (STT). A súa finalidade é loable, “completar a formación de PAS e PDI” establécese, para elo, que as axudas concederanse por unha estadía dun máximo dunha semana. Pregúntome:
Qué formación se pode adquirir con estadías máximas dunha semana?.
Logo de sacarnos o 5% do salario. É normal que, sendo a formación dunha semana ínfima, se permita tamaño despilfarro?.


A reforma das pensións
Pregúntome como imos contar aos nosos netos como influímos no seu futuro sen que se nos caia a cara de vergoña. E como nos xulgarán ao saber que todo o mundo o aceptou sen chiar porque afectaba máis ás xeracións futuras (chámanse fillos e fillas, netos e netas, non?). Non poderán crer que os representantes dos traballadores tiveron algo que ver niso e que enriba saíron rindo na foto. E tampouco crerán que, grazas á Lei D'Hont -que fai que partidos con mínimos votos consigan máximos resultados-, se propiciase que uns deputados de cuxo nome xa ninguén se acordará servisen para facer que un dereito fose pisado por un Goberno que prometeu non fallar ao pobo que o elixiu. De todos os xeitos, eles terán a oportunidade na seguinte loita: a xubilación aos 70 anos. Por aí non pasarán ou serán como nós?



 

 

 

CUT da UDC . SEMPRE DO LADO DAS TRABALLADORAS E TRABALLADORES

cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript