É máis, todos os contribuíntes deben tributar polos seus ingresos, pero un terzo do soldo dos deputados ou senadores non está suxeito a IRPF porque se considera como indemnización para gastos do seu cargo.

Ademais, todos nós debemos cotizar, de momento, durante 35 anos para cobrar a totalidade da base reguladora da pensión á que teñamos dereito, non obstante aos membros do Goberno abóndalles con xurar o cargo e acumular sete anos de exercicio para poder obter a pensión máxima de xubilación.

E este gran privilexio téñeno grazas á chamada pensión parlamentaria, que está prevista no Regulamento de pensións parlamentarias de data 11 de xuño de 2006, que é a pensión que as Cortes Xerais aboan con cargo ao seu presuposto aos que fosen membros do Congreso de Deputados ou do Senado durante polo menos 7 anos.

Esta pensión parlamentaria creouse para os supostos en que os parlamentarios non alcanzasen o límite máximo de pensións públicas. Neses casos as Cámaras aboarían a diferenza entre ese límite de pensión máxima e a pensión percibida polo deputado, en resumo, as Cámaras pagarán o diñeiro necesario ata que o deputado alcance a base máxima de xubilación.

Curiosamente, esta pensión parlamentaria establécese segundo a súa "Exposición de Motivos" para equiparar os parlamentarios españois á media dos países do noso ámbito.

Indemnización por cesamento do parlamentario
Máis gracioso aínda é o motivo que indican para xustificar a indemnización por cesamento do parlamentario. Segundo a Exposición de Motivos do Regulamento de 11.06.2006, a dedicación á actividade política parlamentaria obriga a deixar a ocupación habitual de modo que cando se produce o cesamento, a volta á devandita ocupación adoita carrexar diversas dificultades. A dificultade máis "relevante", segundo esta Exposición de Motivos, é a carencia de cobertura por desemprego que afecta a quen desempeña cargo parlamentario.

É dicir, un parlamentario que ao mes percibe como salario medio mensual 4.000 €, terá a gran preocupación de que cando cese o seu cargo non terá a prestación de desemprego, así que, claro, isto supón un gran problema, por iso  se establéce unha suculenta indemnización por cesamento.

Ademais, tamén se establece a indemnización que permita facer fronte ao período de transición que se dá entre a disolución das Cámaras e a constitución destas tras as eleccións no que non é evidente si se vai continuar no desempeño do cargo.

A indemnización por cesamento parlamentario será o equivalente dunha mensualidade da asignación constitucional por cada ano de mandato parlamentario nas Cortes Xerais e ata un límite de 24 mensualidades. Esta indemnización ademais aboarase mensualmente.

Idénticos motivos aducíronse para xustificar a indemnización por cesamento dos ministros, permitindo que a devandita indemnización fose compatible co cargo de deputado ou senador ou con calquera outro tipo de remuneración.

De maneira que cando o ministro cesa no seu cargo, terá dereito a unha indemnización do 80% do seu salario ata dous anos como máximo e tal percibo de cantidades poderaa compaxinar coa remuneración por deputado ou senador e cando cesamento no cargo de deputado ou senador tamén terá dereito a unha indemnización por cesamento que será unha mensualidade por ano de cargo e ademais terá asegurada a base máxima da pensión de xubilación se estivo no cargo parlamentario polo menos sete anos.

Así mesmo, poderá compatibilizar este mesmo Ministro a súa indemnización por cesantía no Parlamento europeo como é o caso de moitos ministros que cobran pensións como ex comisario europeo por exemplo compatibilizando esa pensión coa súa remuneración como ministro do Goberno e cando cesamento nese cargo percibirá tamén a pensión do 80% por cesantía como Ministro e así indefinidamente.