27 x, mobilización sen o apoio de UGT e CCOO. É imposible a acción sindical con CCOO-UGT?
O diálogo social é unha auténtica fraude. UGT e CCOO seguen subordinados a Goberno e Patronal e están dispostos a facer o que sexa por manter as súas subvencións. Chamaron a folga en setembro para lavarse a cara, pero volveron rapidamente ás súas negociacións e aos seus negocios, que vén a ser a mesma cousa.
Así que hoxe por hoxe é imposible ningunha unidade de acción, porque UGT e CCOO non queren acción. O que deben facer os afiliados e afiliadas destes dous sindicatos que realmente queiran colaborar na unidade da clase traballadora é darse de baixa na afiliación destes dous sindicatos e apostar por  o sindicalismo combativo.

Vivimos nunha democracia condicionada polos mercados?
Mandan nos países libres os gobernos elixidos democraticamente polos cidadáns a través de eleccións ou, pola contra, os que teñen a última palabra son os partidarios das políticas neoliberais dos mercados e dos bancos?
Quen creou a crise que levou a millóns de traballadores ao paro e ao desespero? Os propios traballadores que están a sufrir as consecuencias desta ou os grandes especuladores inmobiliarios que se enriqueceron de forma desorbitada a custa de que a metade dos traballadores estean hipotecados e a outra metade no paro?
Se reflexionamos con racionalidade sobre estes interrogantes, chegaremos á conclusión de quen é os responsables da situación pola que estamos a pasar. Así obteremos a clave do que teremos que facer cando sexamos convocados para dar o noso veredicto nas urnas.

Fichaxe de ex presidentes
Paréceme mal que os ex presidentes acepten contratos de grandes empresas para exercer como asesores ou para sentarse nos consellos de administración, pois, aínda que dende o punto de vista legal estean autorizados para facelo, non creo que o estean dende o moral. As fichaxes de Felipe González por Gas Natural e José María Aznar por Endesa a cambio de soldos millonarios, e sen renunciar ao seu salario vitalicio como ex presidentes, prodúcenme repugnancia por incompatibilidade moral co cargo democrático que ocuparon. Que os ex presidentes se aproveiten da notoriedade e os privilexios que dá o poder para enriquecerse e enriquecer empresas non é correcto. Por outra parte non me estraña que os que foron defensores, un da industria nuclear e outro negacionista do cambio climático se vaian a empresas onde lles pagarán por defender eses mesmos criterios.