O comprometido é débeda!.
Estes días de comunicados incesantes, choca ler certos argumentos, por exemplo, o de que nos digan a estas alturas que si a RPT estivese asinada outro galo cantaría non deixa de ser un brinde ao sol. Máis asinado que están as promocións non o pode estar nada nesta Universidade, xa choveu!.
Visto o visto. Que seguridade hai en que se cumpra algo asinado con este Reitor?.
Está clarísimo, con este home, e con calquera que veña, se non nos facemos valer, o PAS imos ser a última mer.. da Universidade. Iso da Comunidade Universitaria existe só para os discursiños e para as arengas.
Nesta Universidade só se defenden os intereses dun dos colectivos que a formamos, non importa, neste caso, pasar por riba, pisar, os dos outros.

O importante é a fachada.
O equipo reitoral optou pola capa de pintura de progresismo á fachada da Universidade, cando se entra o tufo ao pasado dáche unha patada no peito que te bota para fóra.
Debaixo das tupidas alfombras dalgún dos despachos atópanse acochados os “pecados” que na actualidade se cometen de xeito cotián.
Arredor da nosa Universidade xiran un montón de empresas que, utilizadas como satélites, lévanse unha suculenta tallada do orzamento universitario.
Nesta partida, o capítulo VI, o gasto non ten límite, se alguén o investigase con calma a estes que din non ter un euro para cumprir o pactado, cando menos, caeríalles a cara da vergoña.

Non hai cartos, tampouco hai humanidade.
Cando me publiquedes esta carta no voso xornal, os pechados chegarán á súa segunda semana de encerro.
Non me referirei ás cuestións reivindicativas da protesta, vou falar do factor humano.
Resúltame incomprensible e intolerable que xente de esquerdas mostre un talante tan radicalmente separado dos principios humanitarios. Non se pode ter a dúas persoas nas circunstancias en que están estes dous compañeiros, sen unha palabra, sen un xesto. Señor Barja, de que planeta é vostede?.