Mentres a traballadores e traballadoras
se nos reclama o sacrificio permanente, os
capitalistas viven na opulencia. Para nós a
precariedade e o paro, para eles máis
ganancias.
Da carteira do estado desapareceron centos de
miles de millóns de euros para reflotar os
bancos, entre todos quitámoslles o estres e
agora repártense, sen ningún pudor, os cartos.
Para recuperar o diñeiro que se levaron os
banqueiros, reducíronsenos a traballadores e
traballadoras os salarios e os dereitos sociais,
deixando, o Estado, de proporcionar servizos
esenciais.
Estamos vendo a verdadeira cara desta sociedade.
O capitalismo ao mellor estilo gansteril
despois da rapiña repártese o botín, sen
importarlle os cadáveres que deixou no asalto.
De todos nós, da clase obreira, depende que
sigan coa festa ou lles fagamos devolver o que
é noso.
Démoslles un aviso pero non chega, hai que
continuar mobilizando as nosas forzas até que
nos consideren un perigo real, até que lles
obriguemos a restituír, non so os cartos que
nos roubaron agora senón todo o que nos
roubaron en todo o tempo que levan dirixindo a
política económica e a sociedade.
Diante das sucesivas demostracións de forza, da
prevalencia social do capitalismo, temos que
demostrar o poder da clase traballadora, non
podemos ver impasibles como circunstancias
deste tipo pasan ao noso redor, non podemos
mirar para outro lado. Non pode ser que mexen
por nós e dicir que chove. Iso xa pasou. O
sindicalismo de clase non o pode permitir.