Á dereita, unha vez acadada unha porcentaxe de intención de voto que lle asegura o goberno nas vindeiras eleccións, de non cambiar radicalmente a situación, interesáballe a derrota  aplastante do movemento obreiro. Quería unha sucesión onde non houbese posible resposta por parte das forzas sindicais.

Á dereita mediática interesáballe, como medio de difusión das ideas máis reaccionarias propiciar do mellor xeito posible que a dereita política acadase os fins propostos. Iniciou desde fai tempo unha campaña xeneralizada contra os sindicatos, sen distinción ningunha. Xa, e a medida que se ía aproximando o día da folga fartouse de pontificar sobre a liberdade e o dereito a traballar de quen quería facelo.

A partir do día 29 esas soflamas xa se deixarán de escoitar. O dereito ao traballo só abarcaba o día 29, o dereito ao traballo dos máis de cinco millóns de parados que hoxe, mañá… queiran exercelo non atoparán audiencia ningunha.

Ao Goberno e aos seus apoios, non debemos esquecer que o PSOE votou en bloque a reforma laboral tanto no Congreso como no Senado, tampouco lles interesaba unha vitoria da clase traballadora dese xeito poderían aplicalas reformas aprobadas e as que virán sen contestación social e sindical.

A todos lles saleu mal a xogada, a resposta da clase traballadora non deixa lugar a dúbidas o paro foi xeneralizado, quédalles agora repetir unha e outra vez o da derrota para, nun intento vano, ocultar e cambiar a realidade.

Non queren que nos sintamos vitoriosos porque iso podería darnos a fortaleza para continuar loitando.

O movemento obreiro é consciente de que un só día de folga non vai ser suficiente para que se retiren as medidas aprobadas polos poderosos contra os traballadores/as. O día 29 de setembro proporcionounos o impulso necesario para prolongar as medidas de presión. As súas mentiras, aínda que as repitan incesantemente non nos farán retroceder.