23/09/2010
CUTUDC / Novidades
ACTUALIDADE
Non é sen tempo.
Partimos dunha decisión do Comité de Empresa de
abordar a negociación da RPT cos seguintes
principios:
* Non renunciar a ningunha das prazas xa acordadas e consolidadas en anteriores RPT’s
* Que a Transitoria II
se executase para a totalidade do grupo IVA
e IVB.
*
Consolidación dos contratos de 3+3 porque a
súa existencia e continuidade así o
xustificaban.
*
Continuar coa profesionalización da xestión
(no colectivo formado por máis de 300
traballadores/as, de momento só existen, na
RPT catro “xefes de servizo” en Obras,
Parque Móbil, Prevención e en Deportes, os
outros servizos están dirixíndose por
fontaneiros ou traballadores de “quita e
pon”).
* Rematar
coas ETT’s como xeito de contratación na
Universidade, acabar co subemprego,
contratos tipo Labora….
A fase de negociación concluíu, esencialmente, en:
* No marco
da negociación sucedéronse circunstancias
impropias de algo tan importante para o
colectivo. Variación de posicións na
Xerencia sen explicación ningunha (prazas
que eran “irrenunciables”, por exemplo en
Normalización Lingüística e Prevención de
Riscos, desapareceron dun plumazo).
Houbo, a última hora, un
cambio radical na negociación, pasouse de
negociar tendo en conta os cartos,
un 5% da masa salarial (nunca se chegou a
cuantificar realmente) a negociar tendo en
conta o número de prazas, sendo estas
limitadas a 38 nin unha máis.
Temos que
dicir que o elemento transcendente, tal e como
se dixo nas asembleas, que nos tivo negociando
todo este tempo foi a negociación da
Transitoria
II, a consecución de que afectase a todos os
grupos (IVA e IVB) foi decisiva. Tamén temos
que dicir que se isto se conseguiu foi grazas á
insistencia da CUT, a CIG xa negociara noutra
época a afectación limitada desta cláusula.
Mantivemos
até a última posibilidade a negociación aberta
porque queriamos que a asemblea tivese unha
base sobre a que tomar a decisión. Manifestamos
ao resto dos sindicatos que, do mesmo xeito que
a asemblea era decisoria para o desconto do 5%,
tamén o sería para a RPT.
O que
intenta a Xerencia e acepta a CIG é que a
responsabilidade do cambio sexa dos
traballadores/as que renunciariamos a unha
parte das nosas reivindicacións o que limitaría
a nosa capacidade para volver a reclamalas
noutra ocasión (a renuncia sería nosa).
É unha pena
que celebrándose dúas asembleas (Ferrol
e Coruña) os representantes da CIG non
dixeran nada nelas, aínda sendo reclamada o
pronunciamento de todos os sindicatos presentes
por parte do Secretario do Comité.
Ese era o
momento de clarificar e valorar cos
traballadores/as presentes as súas aportacións.
Agora, cando corresponde tomar algún tipo de
acción pola dilación, tamén, neste asunto por
parte da Xerencia (que demora,
innecesariamente, o envío da proposta
definitiva), descólganse,
máis de
2 meses despois de feitas as asembleas.
A CIG e
todos os sindicatos presentes no Comité
estivemos de acordo na formulación dunha
proposta alternativa que conducise a un acordo,
proposta rexeitada de plano pola Xerencia e
Reitor.
O Comité non
é o culpable do retraso na RPT, a Xerencia e
Reitor foron informados do resultado das
asembleas nos días seguintes á súa celebración.
No canto de votarlle a culpa a quen non
resposta (a Xerencia), é máis fácil votárllela
aos compañeiros, por certo a CUT leva
emprazando, no Comité de Empresa, desde o mes
de xullo, a executar algún tipo de acción que
sistematicamente se rexeita.
Resulta
estraño que a CIG recorra á situación de crise
xeneralizada para
aceptar esta proposta (incitando ao
conformismo) cando un pouco
máis abaixo no seu propio comunicado vai un
cartel convocando a unha folga para que, en
definitiva, esa crise que se argumenta a paguen
os que a crearon.
As asembleas tomaron a decisión.
Insistimos, convocáronse asembleas, nelas era o momento e o lugar onde expresar as diferencias si estas existían.
Os traballadores/as pronunciáronse. o Comité ten a obriga de trasladar as decisións dos traballadores/as á empresa e iso foi o que fixo.
Como o que nos queda é que a Xerencia nos comunique a proposta definitiva, o que temos que facer é obrigarlle a que o faga o maís rápido posible, para iso unha das cousas que se precisa é que o Comité actúe coa unidade necesaria. A responsabilidade obríganos a non respostar ningún escrito máis que se refira á negociación da RPT.
Nada que
dicir da polémica dos 110 euros (significaba a
venta da transitoria e, polo tanto, a non
desaparición do grupo IVB). Xa se fixeron, no
seu momento, as asembleas para tomar a decisión
pertinente ás que, casualmente, faltou a persoa
que remite o correo.
Quen somos | Contacto | Axuda
cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript