Rodiezmo, un mal trago para sindicatos e políticos
Tanto a Cándido Méndez, secretario xeral da UGT, como a Alfonso Guerra, deputado do PSOE, lles custou alzar o puño cando soou La Internacional ao peche do acto sindical de Rodiezmo. O insultante é que Alfonso Guerra diga que "fronte ao poder inxusto e desigual dos mercados, que limitan o poder dos gobernos, non hai mellor palabra que o socialismo". Aínda que non se equivoca, porque o socialismo que el representa só presentou aos mercados palabras ocas. O que se cala, non obstante, é que ese socialismo que hoxe goberna España cedeu aos mercados unha das reformas laborais máis lesivas da nosa recente democracia.
É a primeira vez que Zapatero non acode á festa dos mineiros e iso non pasou desapercibido a ninguén. As medidas do Goberno van en contra dos ideais sindicais, polo que Zapatero debe percorrer un longo camiño para recobrar a confianza dos sindicatos.

A crise mundial é culpa da avaricia dos estados
Esta crise, como as anteriores do capitalismo, vai esixir unha gran queima, crear escaseza artificial, para que o diñeiro empece de novo a circular, concentrándose cada vez nun menor número de mans. Para iso están os estados, para meternos en guerras preventivas sen principio nin final e que todos acudamos submisamente a elas. E se acaso se nos ocorre esixir a paz, que se decida colectivamente o que se produce, canto, cando e como se reparte, aí está o Estado para garantir a orde sacrosanta do libre mercado e a competencia entre emprendedores.
Podemos seguir botando a culpa á foto dos Azores ou podemos facer unha actualizada con novos líderes, pero comprobaremos que non cambiou case nada.

O cambio climático e a xustiza universal
Malia que o cambio climático e as súas nefastas consecuencias son xa unha realidade palpable en gran parte do planeta, parece que a maioría da comunidade internacional prefire ignoralo en prol dos seus propios intereses económicos.
A existencia dunha clara relación entre as políticas practicadas por certos estados e o cambio climático debería permitir a nivel global a súa persecución, así como a ulterior reclamación da pertinente compensación económica por parte das comunidades ou rexións afectadas. No caso contrario, a voracidade e o egoísmo dun puñado de países, seguirá achando impunidade nunhas actitudes que están a conducir ao planeta cara a un grande abismo.