Cambia este goberno a definición de democracia que no seu día fixera Abraham Lincoln:..como o.goberno, do pobo, polo pobo e para o pobo... (Gettysburg, 1863) por outra: goberno das empresas, polas empresas e para as empresas.

 

Por outro lado, o que parecía no titular como non se ían subir os impostos parece que vai ser verdade pero sempre e cando non faga falta facer “un pequeno axuste”. Dito así, no canto de tranquilizarnos ponnos máis nerviosos/as.

 

É imprescindible unha reforma fiscal, pero unha reforma que obrigue a pagar máis ao que máis ten. Segundo os técnicos simplemente coa combinación da recuperación do Imposto de Patrimonio, do Imposto de Sucesións e da antiga taxa do Imposto de Sociedades permitiría ao país contar cos mesmos recursos que achegou o profundo axuste que puxo en marcha o Goberno e que vai atrasar o crecemento da economía.

 

E xa postos en fariña a Vicepresidenta non se corta e sobre a reforma das pensións afirma que o Executivo manterá a súa proposta de ampliar a idade de xubilación e recalca: "Aí non temos opción. Poderase discutir a cadencia, o ritmo, pero atrasar a idade legal de xubilación é unha necesidade".

 

E como cada día imos a mellor, estas declaracións corroborounas o Ministro Corbacho que ve "inevitable" aumentar os anos traballados para calcular pensións. Evitalas xubilacións anticipadas e aumentala idade de xubilación, son prioridades do Goberno.

 

Parece que un sistema, o das pensións, que fai uns días estaba garantido, agora está en perigo e precisa unha actuación urxente.

 

Cédese unha vez máis aos ditames de Bruxelas que esixen reformas adicionais do mercado laboral e do sistema de pensións.

 

O 58% das pensións, agora conxeladas, está por debaixo dos 624€ e únicamente o 20% das pensións contributivas está por encima dos 1.000 euros, isto calculándoas en base aos últimos 15 anos de salario, pensade en que canto máis se incremente o período de cálculo máis baixas serán as percepcións.

 

Á vindeira reunión do Pacto de Toledo para discutir sobre as pensións, como en todo o proceso da reforma laboral os sindicatos maioritarios irán como convidados de pedra, asistirán a unha xuntanza onde todo vai decidido previamente, o único que farán coa súa presenza é lexitimar os acordos que nela se tomen.

 

Así non nos estraña que o nivel de sindicación diminúa, 276.000 afiliados, segundo as últimas estatísticas.

 

Diante dun ataque do calibre que está a acontecer é preciso activar unha resposta contundente e continuada, os sindicatos, como representantes dos traballadores, teñen que facerse valer.

 

Cando se reúna o Pacto de Toledo os sindicatos deberían convocar outra folga xeral que poña sobre a mesa o poder dos traballadores/as e manifeste ás claras que non transiximos , non imos dar outro paso atrás si non é co fin de impulsarnos para seguir avanzando.