Ninguén a creu, pero ao final non houbo pandemia da gripe A. O resultado? A OMS ten a credibilidade polos chans, España contabilizou menos de 300 falecidos a causa da gripe A (cando morren entre 3.000 e 4.000 por gripe estacional cada ano), as arcas públicas quedaron con 42 millóns de euros menos no peto e os cidadáns, os de todo o mundo, séntense estafados polo que xa se coñece como o engano da gripe A.

Xa o advertiu a monxa beneditina ante unha cámara, vestida co seu hábito e co mosteiro de San Benet, en Montserrat (Cataluña), de fondo. Que o virus non é novo e que a industria farmacéutica é a "única que gaña con esta farsa". As críticas botáronselle enriba ata tal punto que a chegaron a bautizar como a monxa-conto. Ela calou e esperou ata que a propia OMS, esta mesma semana, admitiu fallos e confusión. "Podía ter sido tan malo como pensabamos, pero tivemos sorte", admitía Margaret Chan, directora xeral da OMS.

No famoso vídeo que tivo centos de miles de descargas, a monxa preguntaba, citando informes e documentos oficiais para contrastar os seus datos, por que se declaraba unha pandemia mundial a un virus cunha mortalidade inferior ao do ano anterior. " Como puido declarar algo así cando a nova gripe é máis benigna que a gripe estacional e parte da poboación (a terceira idade) ten inmunidade? ", queixábase Forcades. Antes de maio de 2009, data en que se asinou a alarma, para poder declarar unha pandemia era necesario que morrese a causa dun axente infeccioso unha proporción significativa da poboación. Un requirimento que foi eliminado da definición o mes de maio, despois de que o 26 de abril EUA tería declarado "estado de emerxencia sanitaria nacional" cando en todo o país había 20 persoas infectadas pola nova gripe. Ningunha delas mortas. Só en caso de pandemia a OMS pode conseguir que as súas recomendacións sexan ordes para os países, o que lle permitiría obrigar a vacinar a poboación sen o seu consentimento de declarar corentenas ou illamentos.

O ministerio de Sanidade español adquiriu 13 millóns de vacinas para picar a poboación con máis risco de contaxio en primeiro lugar. Que lle pode acontecer a unha persoa que decide non se vacinar? "Mentres non se decrete que a vacina é obrigatoria, lle pode acontecer nada. Agora ben, se se decreta a obrigatoriedade, o estado ten a obriga de facer cumprir a lei impoñendo multa ou prisión", aseguraba a teóloga. No estado español só se utilizaron tres millóns de doses. José Martínez Olmos, secretario xeral de Sanidade, confirmou que, os 10 millóns restantes, hai que destruílos. 42 millóns de euros irán directamente ao lixo.

Por que se crearon tantas vacinas

Forcades alertaba de que a maioría dos laboratorios deseñaran vacinas en dúas doses, que deben sumarse á vacina da gripe estacional, "algo que nunca se fixo e que multiplica por tres os posibles efectos adversos". Fixo referencia a tres novidades que xustificaba a creación dunha vacina nova para a cepa da gripe A. "A primeira novidade é que a maioría dos laboratorios están a deseñar a vacina de maneira que cunha soa inxección non sexa suficiente e sexan necesarias dúas. A segunda é que algúns laboratorios responsables decidiron engadir á vacina coadxuvantes máis potentes que os utilizados ata agora na vacina anual. A terceira diferenza é que as farmacéuticas que fabrican as vacinas esixen aos estados que asinen acordos que lles proporcionen impunidade en caso de que as vacinas teñan máis efectos secundarios dos previstos".

Insistiu en recordar o que sucedeu en 1976 en Estados Unidos cunha vacina parecida que tamén se elaborou contra reloxo polo perigo da pandemia. O resultado, segundo a revolucionaria monxa, foi unha epidemia de efectos adversos graves (a síndrome de Guillain-Barré, unha enfermidade neurolóxica) que obrigou a parar a vacinación. Por iso os propios médicos mostráronse en contra da vacinación, alegando que as présas non son boas para nada, e menos para parar unha gripe como á, que ten tan baixa mortalidade.

A súa proposta era tomar simplemente precaucións sensatas para evitar o contaxio e non deixarse vacinar. En todo caso, debería terse esixido a firma dun "consentimento informado" que deixase claros os beneficios e os riscos da vacina, ata agora inexistente. Ante os danos, os Estados, e non a industria farmacéutica, son os que terían que responder ante as reclamacións.

Non deixa de ter explicación todo o proceso despois de coñecer que cinco membros do Comité de Emerxencias declararon que traballaban e recibían diñeiro das compañías farmacéuticas