Solucións para a diversidade funcional
Como persoa con diversidade funcional (minusvalidez), non podo comprender que para o resto da sociedade só sexamos obxecto de caridade.
A invisibilidade que nos caracteriza explícao.
Non obstante, eu, como moitos outros diversos que coñezo, desexamos poder vivir unha vida digna en igualdade de oportunidades cos demais cidadáns. Queremos ter dereito á educación, ao traballo, á mobilidade sen obstáculos... en definitiva, a vivir unha vida como calquera.
Para iso necesitamos os apoios axeitados e o deseño dunha sociedade que non nos exclúa.
Non obstante, comprendo que os primeiros responsables desta situación somos precisamente as persoas con diversidade funcional. É un feito que o numeroso movemento asociativo español está aletargado en canto a súa vertente reivindicativa, polo que non podemos queixarnos da nosa situación.
O 11 de setembro hai convocada unha Marcha en Madrid "polo respecto aos dereitos humanos das persoas con diversidade funcional". É unha boa oportunidade para empezar a loitar pola Convención da ONU asinada e ratificada polo Estado español, que é unha lei de rango superior pero... que non se cumpre.

A saída da crise
Unha especie de suor fría percorre inesperadamente todo o noso corpo cando nos avanzan as últimas noticias de que as condicións de normalización económica están xa dadas e de que creceremos menos, previsiblemente.
Porque un recorda como se nos contou no seu día que a tal crise non existía ata que o resto do mundo nos obrigou a tomar os drásticos axustes, e porque tamén se nos asegurou que o noso proceso de recuperación iniciara a súa marcha xa había bastante tempo.
E é que a unha maioría de cidadáns non se lles pode quitar da cabeza que, en lugar de baixarnos un 5% os salarios aos funcionarios -moitos de nos mileuristas-, conxelar as pensións e abaratar o despedimento do traballador, mellor terían ido as cousas poñendo en acción dunha vez por todas esas tan cacarexadas medidas sobre as grandes fortunas, así como entrar a saco nas investigacións das enormes bolsas de fraude, que por habelas, hainas.

O 43% dos cidadáns xustifica a fraude fiscal
A Constitución establece que os partidos políticos canalizan a representación da vontade do pobo español a través das Cortes. Os nosos representantes procuran identificarse cos cidadáns. Mostra diso son as súas manifestacións e mandatos, cuxos resultados poden observarse nas virtudes públicas que expoñen: corrupción urbanística, institucións subornadas, insubmisión a tributos, desunión fronte á xestión da crise, financiamento encuberto dos seus partidos... Ética pública e moral privada van emparelladas. Se é o mellor para o político, como non vai ser bo para o cidadán que vota e vese reflectido nas súas expectativas. Como é que mentres un partido político goberna non ten escándalos de corrupción, e cando os ten e está na oposición son aldraxes do partido no poder?