No outro inmoble que deberá quedar libre en menos de dez días, os seus propietarios, Mercedes Gómez e o seu pai, Perfecto Gómez, comparten a mesma postura que o seu veciño. Consideran que a forma de proceder do Goberno galego neste asunto foi, como mínimo, "irrespectuosa", pois en ningún caso, segundo denuncian, se tivo en conta a súa opinión. Por iso, aseguran que farán "todo ou ruído que sexa necesario" para facer valer as súas reivindicacións.
As queixas á xestión dos responsables autonómicos son diversas, aínda que destacan que a falta de información e de consideración ao sentir dos afectados foi a "tónica xeral" durante os dous anos nos que se prolongaron as negociacións, cuxo punto final, se non o evitan antes, será o traslado destes tres residentes a dous pisos da avenida de Salvador de Madariaga, aos que accederán en réxime de aluguer, xa que non se lles ofreceu a opción de compra, confirmaron.

"Muiñeiro" > " Que fago eu nun piso, que aínda por riba teño que pagar todos vos meses? ", pregúntase Perfecto Gómez; a punto de cumprir 80 anos, non concibe outra forma de vida fóra do núcleo en que residiu durante décadas e no aínda mantense activo grazas ao muíño que nos baixos da súa casa segue explotando e ao que boa parte da veciñanza leva as súas espigas de millo para transformar en fariña. É certo que o Executivo galego tivo en conta o cesamento do negocio á hora de calcular as indemnizacións, pero, para a familia, a cantidade resulta irrisoria. "O negocio valórano tan só nun millón de pesetas (6.000 euros), vese claro a pouca consideración que teñen cara ás persoas", sinala a súa filla.
De feito, ao fío deste tema, os residentes poñen sobre a mesa outra cuestión que, baixo o seu punto de vista, non se abordou nin por parte da Administración autonómica nin tampouco da local: a conservación dos núcleos tradicionais. Luis Gómez recorda que "nin de lonxe" a superficie dos pisos que a Xunta poñerá á súa disposición compensará os máis de 6.000 metros cadrados que entre os inmobles e os terreos| lindantes serán "absorbidos" para a construción da residencia universitaria, nas que ambos os dous afectados teñen hortas das que se autoabastece practicamente todo o ano. A este espazo súmanse outros 41.000 metros cadrados, procedentes de terreos que serán expropiados tamén a outros veciños de Castro de Elviña.
Segundo entende este residente, a actuación afondará aínda máis na "destrución" dun dos poucos ámbitos rurais que quedan na Coruña. É precisamente aquí cando reclama a intervención do Concello, pois, indica, "no PXOM, Busquets apostaba claramente pola recuperación dous espazos tradicionais, todo o contrario do que se está a facer no Castro".

Reunión > Os afectados apelan á reunión que terán o día 18 co delegado da Xunta, Diego Calvo. No encontro, volverán retomar a formulación inicial, baseado en conseguir que o realoxar prodúzase na zona. Sería, comentan, "a solución menos mala", que, por outra parte, aparece recollida na normativa que rexe a ampliación do campus universitario e que, din os veciños, "a Xunta négase a acatar de maneira evidente".
Se esta premisa non chega a cumprirse, os expropiados aseguran que loitarán "ata o final" para impedir os derrubamentos. Solicitan, para iso, o apoio de todo o barrio, que, segundo expresa Luis Gómez, tamén ten espada de Damocles enriba", xa que a expansión da institución docente é un feito. "Este non é un problema individual, é de todo o Castro de Elviña," conclúe.