Agosto de 2010
 
 

09/08/2010

   CUTUDC / Novidades

  ACTUALIDADE

Crise económica, crise da democracia

 

Durante os últimos tempos, numerosos gobernos europeos dedicaron millóns de euros a salvar a banca e o sistema financeiro, sen custo ningún para os seus xestores, moitos dos cales se continuaron enriquecendo ostentosamente, mentres os sectores populares e a cidadanía en xeral pagamos con duras medidas o incremento da débeda pública que esas medidas xeraron.

 

  • Noticias relacionadas

 

Como é suficientemente coñecido, as medidas do goberno español contra a crise consistiron no recorte das retribucións dos empregados públicos, bastantes deles mileuristes e tamén moitos sen o posto de traballo asegurado. Supuxo a conxelación das pensións, por primeira vez en moitos anos. Comportou o recorte dos investimentos en obra pública, que deberían favorecer a contratación de persoas desempregadas. E trouxo tamén a redución das axudas ao desenvolvemento, que colaboran a frear o tráfico ilegal de persoas inmigrantes. Unhas medidas que comportarán inevitablemente unha importante redución do poder adquisitivo e do consumo.

O goberno non se formulou unha redución do gasto militar, empezando pola retirada das tropas de Afganistán, nin do presuposto da Casa Real, nin do financiamento da Igrexa Católica, nin tampouco un incremento significativo do IVE para os artigos de superluxo, nin sequera un esforzo máis activo na loita contra a fraude fiscal... Pola súa banda, as actuacións complementarias dos gobernos autonómicos e municipais, cunha marxe de manobra estreita, consistiron, por un discutible imperativo legal, en ratificar as do goberno central, con algunhas tímidas medidas complementarias a nivel fiscal ou noutros campos.

Mentres tanto, o establishment neoliberal europeo, como explica o economista Vicenç Navarro, aproveita esta crise para intentar conseguir o que desexou sempre, o desmantelamento da Europa social. Porque a pesar de parecer contraditorio, cando máis avanzou a democracia nalgúns países, máis fixeron os sectores neoliberais e o gran capital para conseguir baleirar de contido esa democracia, de maneira que as decisións importantes en política económica non dependan dos gobernos nin dos parlamentos, senón do Banco Central Europeo, do Fondo Monetario Internacional e outros organismos sen representatitividad democrática ningunha.

Para a esquerda consecuente, non é cuestión de reformar un sistema onde non se sabe se a soberanía nacional está nos parlamentos, en tribunais caducos como o Constitucional ou na bolsa de Nova York, senón de avanzar cara a un novo sistema moito máis democrático, solidario, igualitario, plurinacional e ecolóxico, o socialismo europeo do século XXI.

 

 

 

CUT da UDC . SEMPRE DO LADO DAS TRABALLADORAS E TRABALLADORES

Quen somos | Contacto | Axuda

cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript