• Número 413
  • 26 de novembro de 2018

Sentenza

O Tribunal Supremo sinala que o modo de adquisición do grao persoal de funcionarios de carreira é aplicable aos interinos

O TS adopta a decisión á luz da xurisprudencia do Tribunal de Xustiza da Unión Europea

A Sala Terceira, do Contencioso-Administrativo do Tribunal Supremo (STS 1592/2018, do 7 de novembro (A LEI 160572/2018) ditou unha sentenza na que fixa que o artigo 70.2 do Regulamento aprobado polo Real Decreto 364/1995 (A LEI 1434/1995), que establece o modo de adquisición do grao persoal na Administración do Estado, resulta de aplicación non só aos funcionarios de carreira senón tamén aos funcionarios interinos. O devandito artigo sinala que todos os funcionarios de carreira adquirirán un grao persoal polo desempeño dun ou máis postos do nivel correspondente durante dous anos continuados ou tres con interrupción.

O TS adopta a decisión á luz da xurisprudencia do Tribunal de Xustiza da Unión Europea sobre a aplicación da directiva comunitaria 1999/70/CE relativa ao Acordo marco sobre o traballo de duración determinada.

No caso concreto examinado, a Sala desestima o recurso de casación presentado pola Deputación Provincial de Málaga contra unha sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Andalucía, que deu a razón a un funcionario interino e sinalou que tiña dereito a que se atendese a súa solicitude de recoñecemento de consolidación de nivel de complemento de destino 26 tras desempeñar durante 12 anos, como funcionario interino, un posto cuxo complemento de destino era dese nivel, en concreto o de Director no Centro provincial de Drogodependencia. O traballador fixo a solicitude tras incorporarse ao posto de traballo de médico do mesmo Centro, cuxo complemento de destino era de nivel 24.

A Sala confirma, no asunto estudado, que quen como funcionario interino ocupou durante doce anos un posto de traballo de nivel 26, consolidou nese tempo o grao persoal correspondente, co efecto de conservalo aínda que despois pasase a desempeñar outro de nivel inferior.

En primeiro termo, o tribunal destaca a irrelevancia dos argumentos do recurso da Deputación referidos á adscrición provisional, ao principio de igualdade ou a unha sentenza do Supremo de 2003 que fixou doutrina cando existía adscrición provisional. E iso “porque o posto de traballo que o actor desempeñou durante aqueles doce anos ou durante algúns deles non se proveu por medio de adscrición provisional; nin nos atopamos, polo tanto, ante un litixio no que houbese de computarse para o recoñecemento da consolidación solicitada un tempo de traballo prestado en adscrición provisional”.

A sentenza lembra que o Acordo marco anexo á directiva comunitaria de 1999 establece que “polo que respecta ás condicións de traballo, non poderá tratarse aos traballadores cun contrato de duración determinada dunha maneira menos favorable que aos traballadores fixos comparables polo mero feito de ter un contrato de duración determinada, a menos que se xustifique un trato diferente por razóns obxectivas”.

A iso engade que o grao persoal e os seus efectos xurídicos han de ser incluídos no ámbito ou no concepto de condicións “de traballo” que utiliza a cláusula transcrita, pois así resulta da xurisprudencia do Tribunal de Xustiza da UE, así como que o traballador era “comparable” ao funcionario fixo que desempeñase o mesmo traballo que desempeñou aquel durante aqueles doce anos.

SENTENZA COMPLETA AQUÍ

Comunicación Poder Xudicial

CGPJ, 15/11/2018 

Diario A Lei, 19/11/2018