• Número 396
  • 28 de maio de 2018

Opinión-Arsen Sabaté

O exilio de Valtónyc e a deriva represiva do Réxime do 78

O exilio de Valtónyc como paradigma da cruzada de criminalización contra a liberdade de expresión e a deriva reaccionaria do Réxime do 78

Marcos Maceira presidente da Mesa e o debuxante Kiko da Silva presentaron en Santiago de Compostela o lanzamento dun novo produto cultural en lingua galega que promove a Mesa e estará dirixida por Kiko da Silva. O produto será unha revista de banda deseñada (BD) chamada A viñeta de Schrödinger.

A Mesa leva tempo preocupada pola ausencia do galego en diversos ámbitos como o audiovisual, o empresarial ou o editorial e ante un goberno irresponsábel que non atende as cuestión que teñen haber coa lingua propia de Galiza, a Mesa decidiu promover o nacemento dunha publicación nova en galego dirixido á mocidade.

Os membros que integran o grupo de apoio a Valtónyc comunicaban esta mañá nun acto no Parlamento Europeo que hai semanas que non saben onde se atopa, confirmando así que o rapeiro abandonou o Estado español e non se presentará en ningún centro penal para cumprir a condena de tres anos e medio de prisión.

Segundo a orde xudicial, Josep Miquel Arenas, mellor coñecido por todos como Valtónyc, tiña ata este xoves para presentarse nun cárcere do Estado español. O seu delito? Enaltecemento do terrorismo e calumnias e inxurias graves pola letra dunha canción na que se cuestiona a Coroa.

Que dúbida cabe que a condena a Valtónyc senta un precedente cara a miles de persoas que deciden poñer en cuestión o Réxime español e as súas institucións. Xa sexa través de cancións ou tuits; artigos de prensa ou obras de teatro; en exposicións de arte crítica ou publicando un simple libro, e así un longo etcétera.

E é que a actual deriva reaccionaria do Goberno do PP ten desde hai tempo como prioridade a persecución cara á liberdade de expresión. A entrada en vigor da Lei Mordaza e a reforma do Código penal achandaron o camiño para iso.

Con todo, o golpe do 155 contra o procés independentista en Catalunya serviu tamén como acelerante desta cruzada de criminalización e persecución. Os xuíces, fiscais e a policía atópanse á cabeza desta política de Estado, executando un brutal ataque cara ás liberdades democráticas sen precedentes desde o Franquismo.

O exilio de Valtónyc como resposta á súa condena por exercer o seu dereito á liberdade de expresión e contra a criminalización do activismo social garda un paralelismo coas marchas de Carles Puigdemont e outros catro consellers do Govern da Generalitat de Catalunya, acusados de delitos de rebelión “”. É a mesma situación tamén das ex-deputadas do Parlament de Catalunya Marta Rovira (ERC) e Anna Gabriel (CUP) ambas en Suíza.

Por se a alguén lle coubese a algunha dúbida da bonapartización en curso do Réxime do 78, esta lista, que pode incrementarse nos próximos días, semanas ou meses, é unha boa proba diso.

O golpe institucional que impuxo a aplicación e o mantemento do artigo 155, non só se dirixe contra a dirección procesista, senón tamén cara a todo o movemento independentista, e á súa vez constitúe un verdadeiro impulso para a regresión dos dereitos e liberdades democráticas en todo o Estado.

A criminalización contra o modelo de escola catalá e os seus profesores acusados de supostos "delitos de odio" ou a persecución cara aos CDR e os seus membros, acusados de terrorismo “” e “rebelión”, son quizá os principais focos da cruzada xudicial, policial e mediática.

Con todo, a represión faise extensiva con centos de causas abertas pola participación das xornada histórica do 1-Ou ou a folga do 3-Ou e 8-N, así como tamén durante as diferentes protestas posteriores á detención de Carles Puigdemont en Alemaña o pasado mes de abril.

Todo iso sen esquecer a persecución que sofre todo canto teña que ver co apoio aos presos políticos, representado simbólicamente co lazo amarelo, en todos os ámbitos da sociedade catalá.

Están a sentarse as bases para impoñer unha restauración reaccionaria do Réxime do 78 en todo o Estado. E exemplo diso é a cruzada contra a liberdade de expresión. Valtónyc é hoxe o paradigma dela, con todo son moitos os músicos, bandas e artistas que están a ser perseguidos e investigados polo simple feito de exercer o seu dereito para expresarse.

O tamén rapeiro Pablo Hasel, está en espera de que se lle comunique a sentenza definitiva ao ser condenado polo mesmo delito de enaltecemento “do terrorismo”. Un dos delitos “estrela”, xunto co de odio “”, contra calquera que decida cuestionar a sacrosanta imaxe do Réxime español.

Aos músicos e artistas súmaselles a persecución cara a tuiteros, xornalistas, activistas ou sindicalistas. Nomes como o de Alfon, César Strawberry, os mozos de Alsasua, Cassandra, Boro, Andrés Bódalo, Ermengol Gassiot e os 27 da UAB e todos os investigados polas operacións “araña”, entre moitos outros máis, son algúns dos que se enfrontaron a esta persecución.

Á vez estase espertando un gran sentimento en defensa da liberdade de expresión. Son numerosos os colectivos de apoio e plataformas sociais que veñen xurdindo, ademais de numerosas mobilizacións en solidariedade como as que recibiu durante estes días o propio Valtónyc. Para responder a estes ataques ás liberdades democráticas, será necesario encher as rúas de todo o Estado e redobrar a mobilización social para frear os pés deste retroceso todo o máis escuro da historia recente.

Recollido de izquierdadiario.es