• Número 380
  • 05 de febreiro de 2018

REPRESIÓN NA UNIVERSIDADE - ENTREVISTA

Jordi Gassiot: «no caso 'dos 27 e máis’ usan a técnica kafkiana do proceso como castigo»

“O sindicalista considera que o proceso que lle abriron xa é un castigo”

Jordi Gassiot Pintori ( Koki) é membro do Persoal de Administración e Servizos () da Universitat Autònoma de Barcelona ( UAB). A fiscalía pídelle 11 anos de prisión e unha multa. Xunto con el, estudantes e 1 profesor afrontan peticións penais que xuntas superan 300 anos. O caso de Jordi, máis coñecido como Koki, ten características especiais.

Koki, porque vos piden tantos anos?

Témonos que situar no 2013. Eu entón era membro do comité de empresa, do  PAS. Os traballadores das universidades teñen varias modalidades contractuais: hai funcionarios e persoal laboral, tanto no profesorado, como nos traballadores. Isto quere dicir que na Universidade hai dous comités de empresa: o do persoal docente e investigador (PDI) e o do Persoal de Administración e Servizos (), onde hai funcionarios e persoal laboral e as correspondentes xuntas de persoal.

Vostede naquel tempo que era?

Naquel momento eu era membro do comité de  empresa do  PAS. Hai que lembrar que era o boom das mobilizacións contra os recortes, había ocupacións, manifestacións por todas partes e de todo tipo. Neste panorama de mobilizacións, os estudantes, dentro de dunha xornada de loita, entraron no  edificio do reitorado e decidiron iniciar un peche naquel lugar.

Lembrades que reivindicaban?

Si, basicamente reclamaban o cumprimento dos acordos en favor da universidade pública aos cales chegara o Claustro os días 21 e 22 de marzo daquel ano. O peche iniciouse un 17 de abril.

Repetiches dúas veces a palabra peche e por todas partes fálase de ocupación?

Eu teño claro que aquilo foi un peche, a clásica pechada ou peche en galego. Posteriormente vaise utilizado o concepto ocupación. Eu remarco a diferenza porque posteriormente un e outro conceptos tiveron percorrido legal e insisto en que foi un peche. Pola contra, unha ocupación quere dicir a apropiación pola forza daquilo que non é teu.

Un peche sería entrar nun recinto onde de forma simbólica fas públicas unhas reivindicacións?

Si, basicamente si e é diferente a unha ocupación, insisto. Pero ben, no marco do peche, todas as organizacións fóronse posicionando.

Naquel momento vostede formaba parte dos Colectivos Asemblearios da Universidade (CAU)?

Si, os CAU é un dos sindicatos que forma parte da Intersindical Alternativa de Cataluña ( IAC). Entón, todos os que na  UAB nos mobilizabamos contra os recortes crearamos un ente , Plataforma Universidade Pública (PUP), que era un punto de encontro entre as diferentes organizacións para coordinar facer cousas xuntos ou como mínimo non  contraprogramar. Neste organismo estaban CCOO, UXT, CXT, os comités de estudantes, as asembleas de facultade, os CAU, practicamente todo o mundo.

Estabades no peche dos estudantes..

Si, cando empezou o peche reuniuse a PUP, para ver que pasaba. Decidiuse facer unha rolda de prensa na cal a PUP apoiaba o peche e se unía á plataforma reivindicativa de cada un dos estamentos da universidade.

Xa estamos na rolda de prensa..

Se non recordo mal debíase de facer o 22 de abril. Na rolda, un pouco para apoiar a mobilización dos estudantes e para presentar as reivindicacións propias de cada estamento decidiuse que houbese unha representación de cada estamento que presentaría tamén as posicións propias.

E nomeáronvos para ir en nome do PAS?

Non, en principio debía ir o presidente do comité de empresa, pero aquel día non puido estar e decidiuse que fose eu. Alá, insisto, ía en nome de todos os sindicatos en representación do  PAS.

A ver, participades na rolda de prensa e despois que pasa?

Pois, que se  me identifica e se  me imputan unha serie de feitos relacionados co peche.

Porque participaches no peche propiamente dito?

A ver, eu estaba no edificio porque traballo nel. Polo tanto, cada día entraba e saía. Vía a xente que estaba no peche. Recordo que estenderon uns colchóns no corredor. Tamén lembro que moitos profesores deron clases no espazo onde se facía o peche, supoño que como unha maneira de apoiar as mobilizacións.

Avanzamos, cando vos comunicaron que estabades imputados?

Foi máis tarde, cando se fixo  público o listado de imputacións, vin que estabamos. Primeiro pensei que o único que pasaría é que nos farían declarar, porque non vía nin vexo indicios de delito en ningures.

Perdoa, tedes constancia se na peche ou ocupación se produciron danos significativos, desfeitas no material ou as instalacións da Reitoría?

Eu non teño ningunha constancia. Os últimos días do peche non se permitiu que os traballadores entrásemos ao edificio e a universidade afirma que houbo unhas presuntas desfeitas que eu non puiden ver en ningún momento. Cando saíron os estudantes, creo que foi o 17 de maio, era venres e non se permitiu que os traballadores volvesen ao  edificio ata o luns seguinte e cando cheguei aquel día, todo estaba absolutamente normal.

Pero, a acusación afirma que se produciron numerosos danos..

Este é un tema divertido. na acusación inicial a universidade pedía unha indemnización por responsabilidade civil duns 380.000 euros. Pero despois só puido presentar facturas e xustificacións por un valor un pouco superior aos 11.000 euros. Precisamente por este baile de cifras a miña defensa presentou un recurso de responsabilidade civil que pedía  á autónoma e o xuíz deunos a razón. Curiosamente se se fai unha división entre os 380.000 euros iniciais e os 11.000 que  se puideron demostrar, resulta que esta última cifra é un 3%, porcentaxe de ecos interesantes na política catalana. Se a isto sumamos que  o avogado da acusación en nome da  UAB é Cristóbal Martell, que tamén defendeu Pujol, a Messi e de varios casos de presunta corrupción, a coincidencia é rechamante.

A todo isto, a petición de pena no voso caso é de cantos anos de prisión?

Na maioría dos casos pídense entre 11 e 14 anos de prisión entre toda unha serie de delitos que suman. A min realmente o que realmente máis estraño me parece non é a suma de delitos, é a formulación que chega desde fiscalía e despois ‘repite’ o xulgado de instrución é o que fala ‘de organización criminal’.

Como, como? Unha organización criminal?

Si, táchannos de organización criminal que ten como obxectivo a destrución da  gobernanza da universidade autónoma e de ir contra os intereses da administración pública. Esta acusación agora parece que está de moda, pero cando nos chegou, no 2015, tivemos a sensación de estar diante dunha acusación  inquisitorial ou do xulgado de ’Orde Pública’ do franquismo.

E como o xustificaba o fiscal no seu informe?

Manifestaba o fiscal que como non atopou ningunha proba do suposto delito cometido por ningún dos imputados, imputábannos a todos do mesmo xeito, de forma solidaria, ao estilo aquel de ata “que non salga o culpable castigada toda a clase…”.

Concretando, a vostede cantos anos lle pide a fiscalía?

A min 11 anos, a outros entón estudantes sumábanlles unha figura delituosa máis que facíaos chegar ata os 14 anos de pena.

E agora en que punto está o voso proceso e o dos outros 26 acusados?

A instrución tráese desde o xulgado de  Cerdanyola e xúlgoo instrutor que citou a declarar. No meu caso contestei só as preguntas da defensa. Entón pensei que un golpe pasado este punto a causa  se arquivaría, porque como mínimo no meu caso non hai ninguén que diga que o  Koki fixo unha cousa ou outra, nin imputacións nin probas nin nada.

E entón que di a instrución de vostede?

A única cousa que sae é que participei nunha rolda de prensa. E ata o ano 2017 paréceme que as roldas de prensa non eran delito…

Despois éntrase na segunda fase, a do xuízo oral, en que se entrega aos acusados o  pliegue de cargos e dáse tempos para escoller procurador e avogado e que este presente o escrito de defensa.

E o próximo paso?

Debe comunicarse o prego de cargos a todos e cada un dos acusados, e en total son 27, dos cales hai posicións diversas. Posteriormente terase que atopar un lugar e un día para celebrar o xuízo, hai que lembrar que hai 27 acusados con 27 avogados e procuradores…

Como explicades as diferentes posicións ante o proceso?

Ben, hai persoas que proceden de varias organizacións, políticas ou sindicais e teñen neste caso actitudes diferentes. Isto fai que as estratexias de defensa sexan tamén distintas.

A maioría dos estudantes teñen unha estratexia común..

Si, creo que a súa defensa baséase en posicións políticas que atopo acertadas, porque se trata de afrontar a represión contra o que foi o peche en favor da universidade pública.

E a vosa situación?

A miña situación é diferente, porque eu estaba na rolda de prensa en representación dun colectivo de traballadores do  PAS, que apoiabamos unhas mobilizacións, pero en ningún caso para lideralas. Para aclarar, eu estaba en representación de todos os sindicatos con presenza á  UAB e a miña responsabilidade supera o marco do meu sindicato.

A estas alturas quen mantén a acusación, porque se dixo que a Universidade  se retirara do caso?

Quen mantén a acusación é a fiscalía. A  UAB como institución retirouse e todo o grupo de persoas que iniciaran procesos de acusación tamén se botaron atrás. O problema, no caso da  UAB, é que non se retira da reclamación de responsabilidade civil, que son os pouco máis de 11.000 euros que se reclaman solidariamente.

E persoalmente, como che afectou todo este procedemento legal no cal estás inmerso?

É bestial! Cámbiache a vida de arriba abaixo! Lembrar que teño o meu traballo: técnico audiovisual e nun momento asumo tarefas de representación dos traballadores, teño vida persoal e proxectos. E de súpeto tes que priorizar e defenderte dunha acusación que pensas que non ten nin pés nin cabeza e que tampouco tes nada a gañar. Esta é unha loita á defensiva, que che quita enerxías, tempos e diñeiro e vaite afectando en todos os aspectos da vida.

A segunda parte é que este proceso pódete destruír economicamente, tes que destinar recursos…E  finamente, a parte penal.

Trátase dunha factura que teña o resultado que teña o proceso, pagádela..

Eu díxeno, usan a técnica  kafkiana: utilizan o proceso como castigo en si mesmo, porque estou convencido que ao final todos sairemos absoltos, porque  a acusación non ten nin pés nin cabeza, pero fixéronnos pasar 4, 5, 6 ou 7 anos cunha espada de Damocles encima da cabeza e isto non  o volverá nunca ninguén.

El Diari del Treball

http://diaritreball.cat/jordi-gassiot-cas-dels-27-mes-servir-tecnica-kafkiana-proces-castig/