• Número 378
  • 22 de xaneiro de 2018

O franquismo segue vivo

A francocracia, ou por que o Tribunal Constitucional se nega a investigar a matanza de Vitoria

As altas instancias da xudicatura española resístense a que nadiña de nada daqueles sucesos poidan ser sometidos a unha investigación

Parece obvio que as raíces do franquismo permanecen profunda e fortemente arraigadas aos mesmísimos tuétanos do  aparello do Estado español actual. Unha proba recientísima diso proporciónanola a rotunda negativa do Tribunal Constitucional español  a admitir a trámite  a demanda interposta polas Xuntas Xerais de Áraba contra o arquivo da causa destinada a axuizar a matanza de traballadores que tivo lugar en Vitoria, o 3 de marzo do ano 1976.

Transcorreu  preto de medio século desde que se producise aquel lutuoso e dramático  acontecemento. Medio século! Os que naceron no curso daqueles días son xa homes e mulleres maduros, de máis de 40 anos. Con todo, as  altas instancias da xudicatura española resístense a que nadiña de nada daqueles sucesos poidan ser sometidos a unha investigación, revisados e axuizados. Por que? Cal é a razón que o xustifica?

BAIXO O SIGNO DA "FRANCOCRACIA"

Non é nesta breve nota onde corresponde reflexionar sobre as razóns polas que o aparello xudicial español se resiste a emprender ese tipo de actuacións. Os maxistrados que prestaban entón os seus servizos á ditadura de Franco polo xeral hoxe ou están mortos, ou son anciáns de avanzadísima idade.  Cronoloxicamente iso significa que o posicionamento dos actuais membros do Tribunal Constitucional non responde ao feito de que os seus integrantes puidesen estar persoalmente comprometidos pola súa colaboración con aquel Réxime autoritario. A que se teme, pois, cando se impide investigar sobre as secuencias sinistras da nosa historia, aínda que esta poida  ser remota?

A resposta a este interrogante ten moito que ver co que a profesora da Universidade Autónoma de Madrid, Ángeles  Diez, bautizou nun artigo seu publicado neste mesmo dixital, co termo  da "francocracia". Segundo a profesora Diez, o réxime monárquico actual é  a consecuencia peculiar das componendas e enxaugues realizados durante a chamada "Transición" política española, cuxa resultante final non foi nin unha ditadura á franquista, nin tampouco unha democracia, senón unha sorte de híbrido hipertrofiado ao que a profesora Diez denominou con ese afortunado e preciso termo: Francocracia.  É dicir, un réxime político nin moi distinto ao franquismo, nin moi distinto aos Estados europeos. Pero radicalmente diferente ao proxecto de Estado de Dereito ao que en 1931 apuntaba a Segunda República española.

A MATANZA DE VITORIA

Pero, que foi o que sucedeu aquel aciago 3 de marzo de 1976?  Naquela data, a policía franquista disolveu pola forza das armas unha Asemblea de traballadores que se estaba celebrando na tarde dese día na Igrexa de San Francisco, en Vitoria.  De maneira incrible o  desaloxo produciuse utilizando metralletas e bombas de fume en contra do recinto relixioso onde os traballadores trataban de poñerse de acordo ao redor dunha serie de reivindicacións de carácter laboral.

O resultado daquela brutal operación represiva  foi  cinco novos mortos e un centenar de persoas feridas. No documental que achegamos nesta mesma páxina os lectores poderán decatarse da dimensión que tiveron aqueles acontecementos que hoxe o Tribunal Constitucional se nega a desempoar.

Segundo os reclamantes da investigación dos feitos, coa negativa do Constitucional o percorrido  ante as autoridades xudiciais españolas xa se esgotou, tocou teito. A partir de agora, tentarán levar as súas reclamacións ante o Tribunal de Dereitos Humanos de Estrasburgo.

VÍDEO: A MATANZA DE VITORIA

Por Manuel Medina para Canarias Semanal