O Goberno conseguiu este martes sacar adiante a súa reforma laboral grazas á abstención de máis da metade da Cámara baixa. Todos os Grupos sen excepción anunciaron pola mañá o sentido do seu voto cara a un Pleno no que se escoitaron moitas críticas ao Executivo de Zapateiro pero que rematou dando luz verde ao decreto para que se tramite como proxecto de lei.

A reforma saíu aprobada por 168 votos a favor, 8 en contra e 173 abstencións, entre elas a do deputado socialista e ex secretario xeral de Comisións Obreiras, Antonio Gutiérrez, que nun artigo publicado no diario El País criticou con moita dureza o decreto e adiantou que non o apoiaría rompendo así a disciplina de voto.

Había xa varios días que o tamén presidente da Comisión de Economía do Congreso tiña redactado o devandito artigo que hoxe viu a luz. Á unha da tarde do luns comunicou a súa decisión a José Antonio Alonso nunha reunión que ambos os dous mantiveron no despacho do voceiro socialista. Así o desvelou o propio Alonso en rolda de prensa quen lle transmitiu que "a lealdade ao Grupo que lle acolleu é obrigada" aínda que declinou adiantar se será sancionado por iso cunha multa que podería ascender os 600 euros.

O asunto non se tratou na habitual reunión do Grupo Socialista que se celebra todos os martes. Tampouco se escenificaron discrepancias relevantes pola reforma do mercado de traballo que provocou a convocatoria dunha folga xeral por parte dos sindicatos. O malestar que en privado puidesen manifestar algúns parlamentarios pola súa condición de dobre militancia (PSOE e UGT) non se traduciu en votos en contra. "Non imos causar efecto porque agora vemos que hai un camiño" asegurou un deputado que gabou o feito que se tramite como proxecto de lei.

Isabel López i Chamosa, delegada da Unión Xeral de Traballadores de Cataluña e á súa vez voceiro da Comisión do Pacto de Toledo votou a favor, ao igual que o parlamentario de Esquerda Socialista Manuel de la Rocha que a preguntas deste xornal afirmou que votaría "o que diga o seu Grupo". Ambos os dous secundaron con outros compañeiros de escano como Juan Antonio Barrio de Penagos e José Antonio Pérez Tapias a concentración en protesta pola ampliación da idade de xubilación dos 65 aos 67 anos que se celebrou o pasado mes de febreiro.

CORBACHO NON SE REUNE COS GRUPOS DE ESQUERDA

O peche de filas no Grupo Socialista contrastou coa férrea oposición da esquerda parlamentaria ao decreto do Goberno. Tanto IU-ICV coma ERC anunciaron que votararían en contra. O mesmo fixo BNG e NaBai. Os deputados de Esquerda Unida e de Iniciativa per Catalunya manifestaron o seu total desacordo co decreto para unha reforma que creen acabará sendo aínda máis dura ao final do seu trámite parlamentario. Ningún dos dous como tampouco o Bloque Nacionalista Galego foron chamados por Celestino Corbacho que se limitou a enviar unha "lacónica" carta na que dicía: "Xa nos veremos cando vexamos as emendas", segundo desvelou Herrera. O ministro de Trabajo si conversou en cambio co resto de voceiros. Xa o fixo con Durán i Lleida, Josu Erkoreka e Joan Ridao. O luns ás 11 da noite chamou por teléfono a Cristóbal Montoro "para interesarse polo sentido do noso voto", explicou a popular Soraya Sáenz de Santamaría que foi quen defendeu a posición do PP no debate da reforma.

Sobre Antonio Gutiérrez, Gaspar Llamazares asegurou que o que demostra é que o Goberno ten enriba da mesa, ademais dunha crise económica, "unha grave crise ideolóxica" ao tempo que pediu ao Executivo "un cambio na orientación da súa política" en lugar dunha remodelación do seu Gabinete.

A esquerda parlamentaria cre que o feito de ter sido discriminada neste primeiro arranque de negociacións para a validación do decreto responde á intención do Goberno de negociar este cos Grupos da dereita (PP e CiU): "O procedemento e os interlocutores fan que a reforma só vaia a peor", destacou Ferreira que xunto a Llamazares advertiu de que farán "todo o que estea nas súas mans" para impedir que se faga pola "vía express" xa que o Goberno pretende tela lista antes de que finalice o verán para o que é posible que se habilite algunhas semanas de Pleno tanto no Congreso coma no Senado.