Rectificar o entrevistado

Se o xornal entrevista un xefe de Estado e o que di non concorda coa liña editorial non hai problema, debaixo ponse un artigo de opinión dun colaborador habitual que se encarga de criticar o entrevistado. É o que fixo El País o 9 de maio cunha entrevista ao presidente brasileiro, Luiz Inácio Lula dá Silva. Como non criticou a Chávez, o colaborador Moises Naim escribe despois: "Os déspotas que teñen a sorte de ser amigos do presidente brasileiro e que están a arruinar os seus países, mentres Brasil progresa, saben que contan tanto co estridente apoio coma co silencio cómplice de Lula. O seu incondicional respaldo público achégalles unha valiosa lexitimidade internacional que lles serve para actuar con aínda maior impunidade dentro dos seus países".

O sufrimento do violador

Ante o alude de denuncias de abusos sexuais por parte de sacerdotes, quen sufriu? Se alguén pensa que as vítimas dos abusos se equivoca. Segundo declarou o Papa, quen sofre é a Igrexa: "a Igrexa sufrirá sempre, aínda que de diferentes maneiras ata o final dos tempos". Así o dixo Benedicto XVI e lemos en 20minutos o 11 de maio.

Explicar a crise

Como explicaría a orixe da crise o conselleiro delegado dun banco que se vai xubilar con 85,7 millóns de euros de pensión? Pois dalgunha forma que non diga nada. Así afirmaba Alfredo Sáenz como se chegou a esta situación, segundo lemos en Público o 21 de maio: "froito dun endebedamento de parte do mundo e dunha estrutura de supervisión e regulación financeira non adaptada á globalización".

E se esta explicación non se entende, sempre se pode recorrer á que que deu o ministro de Economía italiano, segundo escoitei no informativo de TVE o 1 de maio: "a crise é como un videoxogo, matas un monstro e cando cres que xa gañaches aparece outro monstro co que debes loitar".

Hai que recoñecelos o esforzo para conseguir que non saquemos algunhas conclusións e opinións lóxicas tras unha crise provocada pola avaricia de financeiras e inmobiliarias á que o goberno responde primeiro inxectando millonarios recursos públicos aos bancos e logo conxelando as pensións e baixando o soldo dos funcionarios.

Comida e aire acondicionado

O noticiero de RNE Radio 5 contaba o 26 de maio que nove barcos con pacifistas e material de axuda humanitaria se dirixían cara á zona en conflito de Palestina. Sinala a locutora que Israel afirma ter preparado "centros de detención", pero non porque teña intención de deter a ninguén, senón "porque son moitas as persoas que van necesitar comida, auga e aire acondicionado, e non estar baixo o sol". Pois ao final non acertou a xornalista, detivéronos e non precisamente para ofrecerlles comida e aire acondicionado. Só houbo unha decena que non foron detidos, matáronos.

Perdón polos abusos

O 28 de maio, Público informaba que os xesuítas de Alemaña recoñecían centos de abusos contra menores. O que me resultou curioso é que "o provincial xesuíta se mostrou disposto a pedir perdón persoalmente a cada vítima. Non obstante, non quixo formular posibles indemnizacións". Pregúntome se a xustiza se formula algo parecido para outros delincuentes ou abusadores sexuais, que nin vaian a prisión nin asuman indemnizacións, só pedir perdón. Tamén poderiamos estender a idea e que os alumnos dos colexios privados relixiosos non pagasen nin o Estado tampouco nos seus concertos coa Igrexa, só dar as grazas.

Cinco millóns de euros

O director da Oficina do Parlamento Europeo en España escribiu unha carta ao director en Público o 28 de maio desmentindo unha información do xornal onde se dicía que o Parlamento Europeo ía comprar un dispositivo Appel iPad para os seus 736 deputados. O funcionario europeo explicaba que se destinaran cinco millóns de euros para "un plan de posta ao día das comunicacións móbiles, a conectividade, a mobilidade e a interoperabilidade". Pois xa debe ser grande o plan para que custe cinco millóns de euros, iso supón case 7.000 euros por deputado. Case mellor que lles dean o iPad.

España

Enquisa

Esta enquisa Del país o 8 de maio é outra desas que inclúe na pregunta unha premisa co obxecto de condicionar as respostas: Estás de acordo con atrasar a idade de xubilación para facer sostible o sistema de pensións? A falacia consiste en considerar que o atraso da idade é necesario para facer sostible o sistema de pensións. Ese é o argumento dos defensores do cambio da idade de xubilación. Podían ter recorrido á tese dos detractores e preguntar Estás de acordo con atrasar a idade de xubilación aínda que non fai falta para facer sostible o sistema de pensións? Por certo, nin así conseguiron que gañase o Si na enquisa.

Ameazar co paro

O 16 de maio, RNE Raio 5, o vicesecretario xeral do PSOE e ministro de Fomento, José Blanco, ante o anuncio de folga por parte dos sindicatos, pídelles que teñan unha resposta proporcionada" e "que non esquezan que hai moita xente no paro". Posto que isto último xa o saben, de feito é unha das razóns para a folga, só se pode entender como unha ameaza. É así como entende o goberno socialista o dereito de folga?

Envexa dos pobres

O diario Ideal de Granada trataba o 27 de maio o asunto dun imposto para as grandes fortunas. Nun dos seus textos titulaba " Taxa da 'solidariedade' dos ricos ou 'envexa' dos pobres? ". Afirma que "o Goberno alemán introduciu o chamado 'Imposto dos millonarios' que os afectados chaman 'Imposto da Envexa' ". Parece que o obxectivo deste tratamento informativo é convencer de que facer que os millonarios paguen impostos para que os máis desfavorecidos teñan sanidade ou educación é unha cuestión de envexa, non de xustiza social. Supoño que se mañá alguén lle rouba o diñeiro a un rico e este quere que vaiamos ao cárcere non dirán que o rico pide a "Sanción da Envexa" porque agora é outro o que ten o diñeiro.

Decatarse pola prensa

O Ministerio de Defensa arrestou algúns oficiais por utilizar un helicóptero e un avión para ir a unha voda. Segundo unha noticia de Público, o 28 de maio, o asunto sóubose porque o Diario de Eivissa mostrou fotografías das aeronaves aterrando no lugar da voda. Miúdo servizo de intelixencia militar temos se se decatan de onde están os avións e os helicópteros cando len os xornais. O nivel de corrupción se se poden usar para iso sen que suceda nada ata que apareza na prensa.

Perlas comerciais

Cambiar cada ano

Unha empresa de telefonía anuncia que che cambiará cada ano o teléfono móbil. Non é que che dea un excepcionalmente bo, ou que cho cambie por outro mellor, ou o substitúa se se che estraga. Simplemente cámbiao, aínda que funcione o antigo, o caso é cambiar, consumir, devorar. Non importa se logo deben abandonar os residuos tóxicos das súas baterías no terceiro mundo, ou se cos seus beneficios seguen financiando a guerra do Congo onde conseguir o prezado coltán para producilas. O importante é que cada ano tiremos un teléfono móbil e o mercado siga producindo outros.

Pascual Montañés