Non chega con criticar a desmobilización que eses sindicatos, os maioritarios, impuxeron á clase traballadora cando se ten a posibilidade de facer e dirixir esa mobilización. Debería aprender a lección da esquerda sindical de Euskadi onde xa se convocaron varias folgas xerais e mesmo en Andalucía onde ocorreu o mesmo.

Cando se ten a capacidade de dirección non se pode mirar eternamente para outro lado e reclamar que a folga a convoquen outros para, deseguido esixir o plano de igualdade na convocatoria, a CIG sabe que isto non é así.

Xa o dixemos e volvemos a dicilo, os que convocan teñen a capacidade para determinar que papel xogan os que se adhiren, a CIG sábeo e fíxoo con anterioridade en convocatorias onde o nacionalismo tomou a iniciativa (claro exemplo a folga de hai uns meses no ensino, onde os papeis eran totalmente contrapostos). Ten, polo tanto un espello no que se mirar.

Na entrevista que aparece no Xornal de Galicia, a CIG recoñece o papel xogado na folga da administración pública, mais no último parágrafo di:

“Se hai unha folga xeral nós loxicamente imos convocar e por suposto falaremos co resto de centrais sindicais para ver se é posible chegar a un acordo. Nós o que non vamos é actuar como unha sucursal de CC OO e UGT, queremos que se nos trate con respecto. Se hai ese respecto na convocatoria e nos poñemos de acordo no contido e na xestión da mesma pois faremos unha folga conxunta, se non nós convocaremos e faremos a nosa protesta.”

Neste parágrafo recoñécense dúas cousas: