A pesar diso, as presións do sector conseguiron que os gobernos do que habitualmente se chama países desenvolvidos: UE, EE,UU., Canada, Australia... dedicasen billóns de euros, ata un 25% do PIB do conxunto para rescatar a banca, aumentando dunha forma brutal o endebedamento público correspondente.

Esa é a orixe real e precisa do incremento do endebedamento publico dos Estados occidentais e non as pensións, nin os soldos dos funcionarios, nin os servizos sociais.

Pois ben, unha vez asumida esa débeda polo sector público, é dicir por todos e cada un dos cidadáns, os mercados non están satisfeitos. Non agradecen as axudas prestadas, senón que esixen que todo, absolutamente todo, se poña en función dos seus intereses especulativos.

Trátase de poñer a sociedade no seu conxunto ao servizo do capital financeiro. Os gobernos occidentais, especialmente os europeos, acatan sen chiar a esixencia.

Os parlamentos respectivos facendo gala do seu total servilismo, do seu papel de eunucos políticos, ratifican urxentemente as medidas de "recortes" que non son senón un autentico cambio de modelo social.

No Estado Español, a cuestión como é habitual, foi especialmente esperpéntica e para mais i.n.r.i., cóntannos que o fan para salvarnos do desastre.

Non hai salvación por ese camiño, esa é a vía para o desastre total.