O Fondo Monetario Internacional (FMI), o organismo co que os anónimos mercados se identifican por antonomasia; a Organización para o Desenvolvemento e a Cooperación Económica (OCDE), o club de países ricos; o Banco Central Europeo (BCE), que clama pola contención salarial, e a Comisión Europea (CE) que impuxo a España o recorte no gasto, tratan os seus funcionarios co máximo mimo e nin mencionan as conxelacións salariais.

Os seus soldos páganse coas achegas de todos os estados membros, como España e outros, e polo tanto, dos contribuíntes. O Banco de España, tamén un coñecido apóstolo do axuste do gasto, tampouco fixo sacrificios de portas para dentro.

Os soldos dispáranse conforme crece a cualificación profesional. Un contable xa pode chegar aos 87.000 euros en Washington, e no caso dos cargos de máis responsabilidade as remuneracións son estratosféricas.

No FMI, un xefe pode chegar a gañar entre 140.000 e 275.000 euros limpos, e contar as axudas á vivenda e ás familias aparelladas a estas retribucións.

No caso da OCDE, o salario base dun director, que é de 132.000 euros anuais, complétase cunha axuda mensual para a casa de 660 euros máis outros 303 euros por fillo menor. Se ademais non se ten a nacionalidade francesa (a sede está en París), págase un extra por expatriado, que é de 1.540 euros para os solteiros e de case 2.000 euros se se ten familia.

Ademais, as axudas familiares e outros extras son importantes

As axudas familiares son unha gratificación recorrente nestas institucións, e o Banco de España tamén as concede. O regulador bancario español, que insistiu moitas veces na necesidade de conter o gasto, e que aplaudiu a eliminación dos 2.500 euros do cheque-bebé, ofrece aos seus empregados un complemento de 991,14 euros anuais como axuda familiar, aínda que non se teña descendencia.

Se ademais se teñen fillos, súmanse outras prestacións, que aumentan coa idade de cada un dos descendentes: entre 947 euros anuais, que é a axuda para os bebés, ata 1.821 euros por fillo en idade universitaria.

Ademais, o convenio colectivo da entidade fixou en 2008 que no suposto de que un dos fillos teña un grao de minusvalidez superior ao 65%, poderán seguir percibindo esta axuda máis alá dos 25 anos, colaborando así no apoio das familias con dependentes.

O convenio do Banco de España inclúe un alto número de medidas para a conciliación familiar (horario de 8 a 15 horas), e tamén recolle particularidades, como as vivendas de verán ou as achegas ao plan de pensións da entidade. Non obstante, o persoal do banco non ten condicións especiais de xubilación anticipada, informa V. Zafra.

O FMI permite a xubilación a partir dos 50 anos cun mínimo recorte

Si as teñen os funcionarios da OCDE, que se xubilan aos 63 anos, e o FMI, que en 2007-2008 creou un programa de baixas incentivadas no que se permite aos seus empregados retirarse con 50 anos e unha pequena mingua na súa pensión.

Na Comisión Europa, o órgano de xestión da UE que aplaudiu a decisión de España e Grecia de elevar as idades legais de retiro dos seus traballadores, tamén hai privilexios rechamantes. Segundo o momento e a idade de ingreso no corpo, o dereito á pensión adquírese entre os 60 e os 62 anos.

Os funcionarios europeos teñen, ademais, moi interiorizada a defensa da revalorización dos seus salarios.

Os 27 gobernos da UE libran, dende hai meses, unha guerra a conta do soldo dos empregados comunitarios e o presuposto total para o ano que vén. En xaneiro, os 27 rexeitaron a suba prevista dun 3,7% no soldo dos funcionarios para este ano e deixárona na metade, o 1,85%.

A Comisión Europea, xunto á Eurocámara, recorreron a decisión ante o Tribunal de Xustiza comunitario, pedindo un procedemento abreviado que os xuíces non concederon. Á espera da decisión, os 27 embarcáronse noutra loita: a de rebaixar o aumento do presuposto comunitario.

Fontes diplomáticas francesas aseguraron a Público que "é inexplicable que, en plena crise e recortes do déficit, cando máis esforzo facemos os países membros, as institucións conten con máis recursos que nós financiamos". Só en custos administrativos (que inclúen salarios, pero tamén outros gastos), o conxunto das institucións comunitarias ten previsto gastar o ano que vén 8.000 millóns, un 4,4% máis que este ano. "Por unha parte, o Tratado de Lisboa crea máis institucións, que necesitan funcionarios e instalacións", asegura Patrizio Fiorilli, voceiro comunitario de Presupostos.

Tamén se advirten paradoxos no uso abundante de contratos temporais, criticados na doutrina oficial e practicado internamente, sobre todo no caso do BCE e a OCDE. Este último organismo ten en plantilla máis traballadores temporais (1.484) que fixos (1.000). -

HIPÓCRITAS

A punta do iceberg dos xenerosos soldos dos organismos internacionais, públicos en tanto en canto se financian con achegas estatais, son os dos seus directores ou presidentes. Dominique Strauss-Kahn, director xerente do FMI,es o que ten o soldo máis elevado no circuíto internacional, con 441.980 dólares de salario que se complementa con 79.000 dólares para gastos. En total, 420.000 euros, libres de impostos.

Segundo o seu contrato, tamén recibirá vantaxes para o plan de pensións, do que poderá cobrar ata o 50% das súas achegas se está dous anos no cargo. Ademais, non corre perigo de perder poder adquisitivo, como sucederá este ano á maior parte dos traballadores en España, xa que o seu soldo se actualiza cada xullo segundo a inflación media que se rexistre en Washington.

Os perigos da indexación de salarios (a súa vinculación á inflación) foi un dos principais argumentos do presidente do Banco Central Europeo (BCE), Jean Claude Trichet, que, non obstante, se subiu en 2009 un 2,5% o salario cando a inflación foi do 0,9% de media na zona do euro.

Trichet cobrou o ano pasado 360.612 euros e no BCE declinan comentar cal é o seu soldo este ano. Aínda que non tivese subido, cobraría case cinco veces máis que o presidente Zapatero despois do axuste do 15% do seu salario, do que lle quedarán 78.185 euros.