Marzo de 2016
 
 

NÚMERO 308 - 28/03/2016

   CUTUDC / Novidades

  CRISE ESTAFA
 

Nova xornada de loita estudantil contra a lei laboral en Francia

A mocidade francesa mobilizouse fortemente o pasado 17 de marzo, con preto de 150.000 universitarios e estudantes secundarios en toda Francia. A mobilización pola retirada total da Lei do Traballo entra na súa terceira semana. A manifestación do 17 de marzo enfrontara unha forte represión, pero a mocidade mostra a súa determinación e manifestándoseme de novo este xoves 24 de marzo, día da presentación da Lei ante o Consello de Ministros.

 

  • Noticias relacionadas

 

A mobilización do xoves 24 inclúe tamén a oportunidade de volver actuar como un ensaio xeral para o 31 de marzo, exercitando o " todos xuntos " entre os estudantes, a mocidade e os traballadores.
 
A pesar de que 24 de marzo e o paro nacional do 31 de marzo están na mente de todos os estudantes e activistas, nos principais medios de comunicación a xornada foi case inexistente os días previos. Despois dos atentados mortais de Bruxelas, a instrumentalización do duelo polo goberno reactivou o discurso de estamos “en guerra” do primeiro ministro Manuel Valls, mentres que os principais medios de comunicación seguiron a onda, monopolizando as noticias con información sobre os ataques.
 
Un intento de invisibilizar a loita para previr a unidade entre os diferentes sectores?
De feito, o obxectivo é claro. A través dunha operación mediática o goberno tenta invisibilizar ao máximo a mobilización en curso. Tentan ocultar os feitos para evitar a confluencia da protesta, pero é tamén unha demostración de que o goberno ten medo de que se produza esta unión entre os diferentes sectores en loita.
 
O xogo da división sindical
O goberno continúa coa súa política de división, na que xa logrou que a CFDT abandone a intersindical, deixándoa en mal estado, mentres tenta dividir entre traballadores públicos e privados. Agora van polos sindicatos estudantís, tentando atraer ao seu xogo á UNEF. Pero, por agora, as manobras do goberno para romper a fronte do Intersindical de Estudantes fracasaron. A liña da UNEF mantense igual: a retirada total dunha lei que non é modificable.
 
O Ministro de Educación, Najat Vallaud - Belkacem, tamén tentou romper a fronte da mocidade. De acordo co semanario satírico “O pato encadeado”, a súa estratexia para o o 17 de marzo consistía en facer “un xesto cara aos estudantes” para lograr “unha desaceleración do movemento estudantil” e “atopar unha solución antes das manifestacións”. Pero foi en balde, polo momento a fronte da intersindical de estudantes mantén o seu enfrontamento ao goberno.
 
O goberno ten medo da coordinación? ¡Hai que enfrontalo coa nosa unidade ata lograr a retirada total da Lei!
 
O goberno pretende mostrar que a súa única preocupación son os ataques mortais de Bruxelas, en lugar das mobilizacións contra a lei do traballo. Pero o seu propósito é evitar calquera conexión entre os universitarios, secundarios, empregados e outros sectores en loita.
 
O que é máis perigoso para o goberno é que a pesar as súas manobras, a maioría da poboación, ou sexa o 58%, mantense firmemente oposto a esta reforma e á política de seguridade “total” gobernamental. Isto mostra que existe unha potencialidade da protesta que aínda non se expresou en toda a súa dimensión nas rúas, os lugares de estudo e traballo.
 
Por tanto, as tarefas da masificación do movemento son máis que necesarias que nunca co fin de amplificar o movemento e facer que a ira que se expresa actualmente nas redes sociais ou por medio do rexeitamento electoral poida cristalizar na rúa e por medio da folga nunha gran oposición social á política do goberno. Esta masificación debe facerse a través de todo tipo de actividades de propaganda para popularizar e masificar o movemento, porque a mocidade non pode logralo por si soa.
 
Mentres que moitas estruturas sindicais da CGT e CFDT xa convocan ás mobilizacións do 24 e 31 de marzo, unha unión máis xeral co movemento obreiro é fundamental, como un ensaio xeral para o éxito o 31 de marzo.
Para iso, é fundamental volver conectar cos comités interprofesionais que herdamos das loitas do 2010, para coordinar localmente a folga do 24 e a do 31, para difundir e masificar o movemento.
 
Hai que tentar, sempre que sexa posible, concretar o “todos xuntos” entre os estudantes e os traballadores novos. En todas partes a protesta contra a lei e a ira contra o goberno deben unirse, na perspectiva dun incremento da mobilización. A ampliación e extensión do movemento máis aló do 31 é a única perspectiva para poder impoñer un retroceso do goberno.
 
*Artigo editado en castelán en base ao artigo orixinal en francés de Damien Bernard publicado en Revolution Permanente o 24 de marzo.
 
Recollido de Izquierdadiario.es

 

 

 

 

 

 

 

 

 


CUT da UDC . SEMPRE DO LADO DAS TRABALLADORAS E TRABALLADORES

cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript