Señor José Luis Rodriguez Zapatero, ZP para os seus clientes, son un empregado público, pero non se crea, non un deses elevados cargos que se embolsan medio quilo ao mes (hai algún nesta Universidade?), nin tampouco un dos tantos que os políticos enchufan en función das súas tendencias ideolóxicas ou de como de longa teña a lingua para lamber cus, non, o meu é máis de andar por casa, pouco máis que mil eurista e coas oposicións aprobadas e cargadas na mochila da vida.

Ata agora consideráralle un mal xestor, un prestidixitador da política e un optimista patolóxico con tendencia a divagar segundo soprara o vento, o que non me imaxinaba é que puidese ser vostede, señor Zapatero, tan sumamente covarde, porque só ese é o nome que merece quen podendo tomar as medidas económicas que toda a esquerda podía esperar, se limita a recortar o salario aos que estiveron dende hai lustros perdendo poder adquisitivo mentres os demais aderezaban as súas boas vidas con po de ladrillo... os funcionarios, bah..., esa mancha de vagos privilexiados, conxelar pensións, recortar dereitos sociais, en fin, dar un paso atrás nas nosas conquistas democráticas ao máis puro estilo capitalista, facerlle a xenuflexión aos mercaderes e deixar que o santón de Obama interveña nos nosos asuntos internos.