10/05/2010
CUTUDC / Novidades
ACTUALIDADE/FORMACIÓN
Unha distinción
entre o público e o privado é que o público
inclúe a todos e o privado
contempla
a posibilidade da exclusión.
Un ben público,
en termos económicos, é un servizo ou obxecto
que pode ser consumido por algún individuo, sen
que iso reduza a oportunidade a outro en canto
ao seu consumo ou goce.
Un ben público
pode ser provisto soamente por unha entidade a
quen lle estea vedado excluír ao individuo por
cuestións raciais, relixiosas, de xénero,
socioeconómicas, políticas e/ou de lingua. Por
iso, os bens públicos son provistos polo
Estado.
A Universidade,
é un deses bens públicos.
Ir á Universidade é un dereito, pero tamén é un
investimento do que se acabará beneficiando a
sociedade. A xeración do saber convértese
efectivamente no gran piar do desenvolvemento
integral das sociedades máis modernas.
O coñecemento
pasa a ser un elemento transcendental para o
desenvolvemento económico e social, e polo
tanto un recurso estratéxico de primeira orde.
A calidade
garántese se
as universidades e os axentes locais
están totalmente implicados. O enlace entre a
sociedade e a universidade é fundamental. É o
que chamamos o contrato social das
universidades. A calidade vai ligada a este
tipo de contratos que fan que a universidade
cumpra coa súa misión, e a sociedade en si se
beneficie da universidade e a apoie. Hai que
facer que os gobernos, dos que dependen
orzamentariamente, sexan responsables e cumpran
cos seus deberes.
No informe da
OCDE “Perspectivas
OCDE: España Políticas para unha Recuperación
Sostible” no que se fai
unha diagnose da situación no estado español e
se establecen políticas activas coa finalidade
de saír, o antes posible, da crise dise,
textualmente, que se debe:
“Fortalecer
a base científica e tecnolóxica a través da
excelencia
España beneficiaríase dun esforzo continuado de
reforma do sistema de investigación
(universidades e organizacións de investigación
públicas) con miras a multiplicar os seus
froitos. Así mesmo, debería fortalecerse a
capacidade das universidades e as organizacións
de investigación públicas (OIPs) para recrutar
talento investigador altamente cualificado de
países non pertencentes á
UE. Tamén se deberían difundir mellor as
ferramentas e os recursos para a xestión da
investigación e a planificación estratéxica en
universidades e OIPs. As persoas con formación
doutoral son actores clave da investigación e a
innovación. En España, a porcentaxe de
graduados de programas de doutorado é moi baixa
en comparación co resto de países da OCDE, e non
mellorou dende o ano
Lembremos,
tamén, que o 60% da investigación en I+D+i que
se fai en Galiza, realízase nas universidades.
Os organismos
públicos que, de xeito cotián, invocan este
tipo de recomendacións para aplicar políticas
restritivas, apárcanos cando interesa. A Xunta
de Galicia no canto de dotar ás universidades
dun financiamento que posibilite acadar os
obxectivos trazados neste informe, no plan de
financiamento da universidades, actualmente en
negociación, persegue, no fondo, un plan de
saneamento.
Quere estender
ás Universidades o plan deseñado pola dereita
contra os servizos públicos.
Por outra banda
recoñécese,
nun estudo elaborado por unha comisión formada
polo Goberno do Estado, Comunidades Autónomas e
expertos, que as Universidades Públicas de
Galiza precisan un orzamento adicional para
equipararse ás do resto do Estado no que se
refire ao financiamento por estudante (temén é
de coñecemento xeral que a Universidade da
Coruña é a que menos percibe por este
concepto).
Do pouco
sabemos das “negociacións” deducimos que, de
seguir na vía que intenta impoñer a Xunta, vai
ser moi difícil concluír cun resultado
satisfactorio para a boa marcha das
universidades públicas de Galiza.
Para o seu
funcionamento e a realización das funcións que
lle son inherentes as universidades públicas
galegas precisan da inxección orzamentaria da
Xunta, un financiamento que non garanta non só
as actuais actividades senón, tamén, a súa
progresiva mellora reverterá en prexuízo para a
comunidade universitaria e para a sociedade en
xeral.
Agardamos que,
desta vez, non se actúe
do mesmo xeito que o ano pasado cando se
aprobaron os orzamentos da Xunta para 2010, que
reduciron substancialmente a capacidade de
manobra das universidades galegas sendo
aceptados, de bo grado, por estas.
Se a dereita
impón un financiamento que prexudique a
actividade das universidades o seguinte terá
que ser a resposta da comunidade universitaria
mediante a correspondente mobilización social.
Quen somos | Contacto | Axuda
cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript