Marzo de 2015
 
 

NÚMERO 265 - 23/03/2015

   CUTUDC / Novidades

  OPINIÓN - ISAAC ROSA
 

Irá frío este sábado en Madrid?

A previsión do tempo prognostica para mañá sábado frío e chuvia en Madrid, o inverno que non acaba de irse. En cambio hai un ano por estas datas, o sábado 22 de marzo de 2014, saíu un día soleado, primaveral. Parecese que a meteoroloxía nos tira á cara unha metáfora moi fácil de como están as rúas un ano despois das Marchas da Dignidade, en vésperas dunha nova convocatoria.

 

  • Noticias relacionadas

 

Se comparamos o 21 M deste ano co pasado 22 M, a temperatura baixou varios graos. Nos medios, que hai un ano quentaban os días previos e en cambio esta semana apenas falan do tema. Nas redes sociais, envorcadas entón e esta vez máis discretas. Pero tamén nos convocantes e participantes, moi lonxe da expectación que levantaron as marchas do 22 M dende semanas antes, con miles de camiñantes polas estradas e centos de autobuses dende toda España que este ano non haberá.
 
Pasou un ano, pero parece unha década, de tanto que cambiou a paisaxe. Asómaste a un xornal de marzo do 2014 e encóntraste outra España, na que reinaba Juan Carlos I, o bipartidismo non se decatara aínda do seu fin de ciclo, Cataluña camiñaba firme cara á consulta e, aínda que xa existía Podemos, ninguén se xogaría un café a que un ano despois ían ser os protagonistas. Unha España, a de marzo de 2014, onde a temperatura na rúa ía en aumento.
 
Aquel sábado de marzo culminou varios anos de protesta na rúa in crescendo, que pasaran por folgas xerais, acampadas, prazas tomadas, rodeos ao Congreso, Gamonal e outras estacións ata encher Madrid aquela mañá. O 22 M foi un éxito. Tanto que ese día a protesta tocou teito e, polo tanto, morreu de éxito: encontrouse con que xa non podía ir máis alá, máis lonxe, máis grande; e que había que pensar noutra cousa dados os poucos froitos recollidos tras varios anos na rúa.
 
Ademais, a noite daquel 22 M rematou como todos recordamos, as cargas policiais e o apedramento dun grupo de antidisturbios acurralados deixáronnos mal corpo, sensación de que en calquera momento se nos podía ir das mans, que o estalido sería incontrolable a próxima vez.
 
Nunca saberemos se a vía na rúa estaba esgotada, se o exitoso 22 M era unha quella sen saída ou había que insistir. O certo é que tras o 22 M chegou o 25 M de maio, as eleccións europeas que sacudiron o taboleiro e sacaron o "Si se pode" das rúas para plantalo nas institucións. De entón acó moitos cidadáns cambiaron de propósito: o obxectivo xa non era encher a rúa, senón encher as urnas. Non é casualidade que a maior manifestación dende entón fose de apoio a un partido político.
 
Aí seguimos, esperando a que abran os colexios electorais. Os de Andalucía este domingo, os municipais e autonómicos despois, os cataláns, os de toda España ao final de 2015. Para entón, ao final do ciclo electoral, veremos se o cambio de obxectivo pagou a pena, se fixemos ben deixando a rúa e dedicando todas as forzas a organizar candidaturas, primarias e estruturas orgánicas que non existían hai un ano nin se esperaban.
 
Nada me gustaría máis que comerme este artigo mañá sábado. Que Madrid se enchese outra vez pedindo todo ese "pan, traballo e teito" que un ano despois segue faltando. Saiamos mañá á rúa, non sexa que acabe saíndo o sol e non esteamos alí para velo.

 

 

 

 

 

 

 


CUT da UDC . SEMPRE DO LADO DAS TRABALLADORAS E TRABALLADORES

cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript