Marzo de 2015
 
 

NÚMERO 263 - 09/03/2015

   CUTUDC / Novidades

  OPINIÓN - ISAAC ROSA
 

Ferven as cloacas

Cando chove con forza, cando se desborda o río, entran en ebulición as cloacas. Estalan os sumidoiros e empeza a saír merda ao exterior, toda esa merda que habitualmente circula baixo terra, canalizada, pero que unha repentina suba das augas empurra ao exterior.

 

  • Noticias relacionadas

Tamén no sistema político español rebentan as cloacas cando chove de máis, cando hai inundación. O mellor sinal hoxe de que pode haber un cambio político non son as enquisas, senón o borboroto das cloacas políticas, xornalísticas e policiais. Por agora ferven, axítanse, lanzan de cando en vez unha lingua de merda, pero pode ir a máis.
 
Botemos a vista atrás. Na curta democracia española, todos os cambios de ciclo político foron traumáticos, chegaron entre fortes sacudidas e acompañado dese burbullo das cloacas do Estado. Sabemos como foi a Transición na superficie, pero coñecemos pouco do forte ondada que houbo nos sumidoiros. A vitoria do PSOE no 82 chegou tras un golpe de Estado que era pura cloaca. O relevo do PP en 1996 veu precedido de varios anos irrespirables. O regreso socialista en 2004 produciuse tras uns días terribles de marzo que deixaron unha longa marusía nas cloacas. Só no último cambio, 2011, non houbo cloaca (que saibamos), pero foi tamén convulso, cun presidente acurralado por "os mercados".
 
Así chegamos a este 2015. Haberá cambio político? Non o sabemos, pero o certo é que a cloaca leva meses en ebulición. Cada poucas semanas salta un grumo de merda que salpica alguén. Informacións que buscan desacreditar, e que ás veces veñen de "fontes da seguridade do Estado". Esa sensación neboenta de que neste momento hai moita xente rastrexando papeis, contas bancarias, picadas telefónicas, preparando informes para colocar nalgunha portada.
 
O último golpe de cloaca estámolo vendo estes días, co presidente da Comunidade de Madrid, Ignacio González. O seu caso ten algo de alguacil alguacilado: un alcantarillero que cae ao sumidoiro, pois González de cloacas sabe moito, afeito a mergullarse nas augas residuais madrileñas. Por algo foi presidente da Canle, entidade responsable da rede de sumidoiros, se se permite a broma.
 
O de González e o seu ático apesta dende hai anos, pero de súpeto estes días a cloaca lanzou ao aire un gran chorro de merda e deulle de cheo. Un caso moi viscoso, onde aparecen políticos sospeitosos e empresarios amigos, pero tamén policías escuros, axustes de contas internos e xornalistas que prestan a portada. Todos chapoteando nun lamazal do que ninguén sairá limpo.
 
Quédanos moita cloaca por ver, porque no posible cambio político está en xogo moito máis que un cambio de goberno. Demasiados intereses en xogo, e moito que tapar.
 
Pero o verdadeiro problema da cloaca é outro: que cando pasa a enchente do río, cando as augas volven á súa canle, a merda segue circulando baixo terra e esquécesenos ela ata a próxima sacudida. O fedor da cloaca debería ser un aviso para os que se formulan gañar eleccións: que farás con eses ríos de porcallada incontrolables, con ese país subterráneo que ninguén quixo desactivar ata hoxe.

 

 

 

 



CUT da UDC . SEMPRE DO LADO DAS TRABALLADORAS E TRABALLADORES

cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript