Febreiro de 2015
 
 

NÚMERO 259 - 09/02/2015

   CUTUDC / Novidades

  OPINIÓN . Isaac Rosa
 

Un apertón de mans preventivo

Para que se fixeron unha foto onte Mariano Rajoy e Pedro Sánchez? Xa sei, para asinar un pacto contra o terrorismo yihadista, vale. Pero veña, en serio, para que se fixeron onte esa foto tan solemne, con mesa de firma, bandeiras ao fondo e apertón de mans?

 

  • Noticias relacionadas

 

Que si, que a loita contra o terrorismo é moi importante. Pero coincidirán comigo en que o acordado onte non merece tanta pompa. Salvo que quixesen facer as honras á reinstauración da cadea perpetua en España, non me digan que unhas cantas modificacións no Código Penal dan para algo máis que un trámite parlamentario.
 
Así que, insisto: que sentido ten esa foto? Para que nos regalan unha imaxe cuxa única utilidade é poñerllo doado aos humoristas e aos fabricantes de memes graciosos, que coas fotos de onte teñen como para saturarnos o whatsapp durante meses?
 
Porque en principio ningún dos dous asinantes necesitaba esa foto. Ao contrario: cabe pensar que o apertón de mans é contraproducente para as súas respectivas estratexias políticas. Nun momento en que o PP aposta por ningunear o PSOE para debilitalo máis ante o ascenso de Podemos, que gaña Rajoy reafirmando a Sánchez como líder da oposición? En canto ao PSOE, despois de repetir un millón de veces que nunca pactarán co PP e que de grosse koalition, nada, que gaña Sánchez transmitindo unha imaxe de unidade institucional?
 
E á vista das reaccións que a imaxe provocou (polo menos en redes sociais e comentarios á noticia nos medios dixitais), a foto non pode ser máis inoportuna. Que necesidade ten o bipartidismo de exhibirse en público, xusto cando máis rexeitamento provoca nos cidadáns?
 
Así que só cabe pensar que a foto de onte, nun momento como este, vai con intención. Con segunda intención. Que se xuntaron polo pacto antiterrorista porque era a mellor escusa que tiñan, pero que o importante era a foto. Esa foto. Que os vísemos xuntos, darse a man, asinar. Para ver como reaccionamos, que dicimos, que tal nos cae. Para ver como respiran os seus votantes, pero tamén os seus afiliados, os seus cadros, os dirixentes territoriais dos seus partidos.
 
Unha foto para ir normalizando o que este ano veremos moitas veces: os apertóns de mans. Os pactos. Os acordos puntuais pero tamén de goberno. En concellos. En Gobernos autonómicos. En deputacións, en parlamentos, en institucións de todo tipo para as que dificilmente haberá maiorías, non xa absolutas, nin sequera suficientes.
 
Non sabemos onde se producirá o primeiro, se na Xunta andaluza ou nun concello de pobo, pero nalgún momento o PP e o PSOE se darán un apertón de mans para formalizar un acordo de goberno. E ese día o ruxido será histórico. Catacrock. Porque ata agora, e malia votar xuntos tantas decisións importantes, os dous grandes partidos raramente acordaban Gobernos, salvo casos moi excepcionais (pequenos concellos, ou en Euskadi con Patxi López, e porque o tema ETA parecía facer admisible o que en calquera outro sitio era imposible).
 
Tras tantos anos rexeitando gobernar xuntos, vano facer no peor momento para ambos os dous, cando máis rexeitamento xera calquera acordo entre eles. Pero os bos tempos do bipartidismo remataron. E no baile de pactos que vén, haberá máis dunha ocasión na que o PP saque a bailar ao PSOE, ou o PSOE ao PP.
 
Sucederá moi a miúdo ou serán casos illados? Chegarán ata acordar a "estabilidade institucional" con carácter xeral, Goberno central incluído, como quererían algúns? Non o sabemos. Pero por agora, para que se nos vaia preparando o corpo, Rajoy e Sánchez déronse un apertón de mans preventivo. Como dicindo: "Mira, non pasa nada, a cousa máis normal do mundo,".

 

 

 

 

 



CUT da UDC . SEMPRE DO LADO DAS TRABALLADORAS E TRABALLADORES

cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript