Maio de 2014
 
 

NÚMERO 231 - 12/05/2014

   CUTUDC / Novidades

  • OPINIÓN . Ignacio Escolar
 

O Goberno da porta xiratoria

Ao seu xeito, o Consello de Ministros de Rajoy mantén a súa coherencia. O ministro de Economía, Luis de Guindos, foi presidente en España da valgada Lehman Brothers. O de Facenda, Cristóbal Montoro, foi dono dunha asesoría que axudaba aos seus clientes a pagar poucos impostos.

 

  • Noticias relacionadas

O de Defensa, Pedro Morenés, dedicábase a vender bombas de acio a ese mesmo exército sobre o que hoxe manda. A de Emprego, Fátima Báñez, só traballou en cargos políticos. A de Sanidade, Ana Mato, viaxaba a Disneylandia en clase Gürtel, sen copagamento ningún. E a nova ministra de Agricultura e Medio, Isabel García Tejerina? Foi directiva dunha empresa condenada por un delito ecolóxico, Fertiberia. Alí traballou a soldo de Juan Miguel Villar Mir, o mesmo empresario que está imputado pola Audiencia Nacional no caso Bárcenas polas súas doazóns irregulares ao partido que hoxe goberna.
 
Mariano Rajoy, ao seu xeito, levou o concepto da porta xiratoria a unha nova dimensión, ese universo onde o público se privatiza mentres se nacionalizan as perdas. A ambos os dous lados da festa sempre aparecen os mesmos nomes, os mesmos intereses. Os que hoxe lexislan, contratan, privatizan ou subvencionan traballaban onte (e mañá traballarán) para esas mesmas empresas sobre as que se supón que gobernan. É unha viaxe de ida e volta, cuxo billete -en primeira- paga o cidadán medio. O interese xeral prostitúese, e nin sequera se respectan as poucas incompatibilidades que aparecen nas leis.
 
O exemplo máis recente protagonízao Miguel Arias Cañete. O hoxe candidato do PP mentiu ante o Congreso. Fíxoo por escrito. Fíxoo dúas veces. Durante case oito anos, ocultou na súa declaración de bens ante o Parlamento que a empresa que presidía, unha compañía petrolífera, mantiña varios contratos coa Administración. E esa mesma empresa, que agora preside o seu cuñado e da que Arias Cañete segue sendo accionista, opta hoxe a unha concesión pública valorada en 600 millóns de euros anuais. E non pasa nada.
 
Mentres tanto, a maioría do PP no Congreso entretense cunha comisión sobre a rexeneración democrática coma se fose un gran gato cun nobelo de la. Dous relatores invitados recordan ante o Parlamento que o emperador vai nu e algúns deputados poñen mala cara ante as súas propostas. Formular no Congreso cousas tan obvias como que o Tribunal de Contas tería que ser independente, que a banca non debería poder condonar débedas aos partidos, que habería que prohibir as doazóns anónimas..., converteuse nun discurso case revolucionario. A transparencia e a separación de poderes hoxe son ideas antisistema.

 

 



CUT da UDC . SEMPRE DO LADO DAS TRABALLADORAS E TRABALLADORES

cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript