Marzo de 2014
 
 

NÚMERO 225 - 24/03/2014

   CUTUDC / Novidades

  • OPINIÓN . Isaac Rosa
 

Camiñar para quitar o cansazo

Se calquera das centos de mulleres e homes que levan semanas sumando quilómetros nas Marchas da Dignidade dixesen que están cansos, comprenderiámolo. O problema é quen estamos cansos sen andar un só quilómetro, quen nos esgotamos só de pensar no camiño, quen nos quedamos sentados ou arrastramos os pés cunha fatiga de anos.

 

  • Noticias relacionadas

 

Eles non, os que mañá chegan a Madrid veñen frescos, ninguén diría que camiñaron dende tan lonxe, que levan semanas fóra de casa. Ao contrario, están máis fortes que cando saíron, traen mellor cara, foron collendo enerxía polo camiño, de cada pobo polo que pasaron saíron menos cansos, fóronse deixando a fatiga polo camiño.
 
Pero míranos a nós, aos que non marchamos xunto a eles e aínda nos estamos a pensar se ir mañá sábado recibilos; nós que acabaremos indo pero sen forzas, andando devagar coma se nos custase cada paso que damos.
 
De onde nos vén este cansazo?, preguntámonos. E pensamos que estamos cansos por andar demasiado, por saír tantas veces á rúa, por levar anos manifestándonos, en mareas e en rodeos, en acampadas e en concentracións, en desafiuzamentos e en folgas, en todos os formatos e percorridos posibles, contra os recortes, contra a reforma laboral ou a de pensións, contra a regresión no aborto, pola vivenda, pola república, polos dereitos e liberdades, contra a impunidade dos corruptos, contra o saqueo.
 
Cremos que estamos cansos de protestar moito para conseguir tan pouco a cambio; facemos balance e nun prato da balanza poñemos o logrado con esas protestas e no outro todo o perdido nestes anos, e entón éntranos esa fatiga, vánsenos as forzas, quítansenos as ganas de levantarnos.
 
Ata que chegan as columnas a Madrid e comprobamos que non están cansos, que ao contrario, parecen máis fortes, levan días collendo carreira e agora non lles abonda con chegar e percorrer un par de rúas, o corpo pídelles moito máis, polo camiño encontraron durante días todo iso que os que non marchamos só coñecemos a refachos, en manifestacións breves e sen continuidade no tempo: solidariedade, unidade, dignidade, forza colectiva.
 
E quizais esa carreira de días e quilómetros, ese impulso dos que empurraron en cada vila, faga que xa non se deteñan, que sigan marchando, que a súa rebeldía non se esgote mañá, que esta marcha non sexa unha máis, outro adhesivo para a colección dos últimos anos, senón que arrástrenos ao seu paso, tamén a nós, os cansos, e sexa a boa, a definitiva, a que buscabamos e non esperabamos xa.
 
Por iso nós, os que nos cansamos demasiado pronto, deberiamos estar con eles mañá na rúa. A ver se andando ao seu lado, aínda que sexan só uns centos de metros, se nos quita este cansazo, recuperamos as forzas.
 
A Cerna de ProLingua, 14 marzo do 2014

 

 

 

 

 



CUT da UDC . SEMPRE DO LADO DAS TRABALLADORAS E TRABALLADORES

cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript