Xaneiro de 2014
 
 

20/01/2014

   CUTUDC / Novidades

  CULTURA – LOITA SOCIAL
 

Juan Gelman. Morreu un poeta con armas de guerrilleiro

"Empecei a escribir poemas aos nove anos. Claro que foi por unha rapaza. Ao principio mandáballe versos dun arxentino do século XIX, Almafuerte, pero non me fixo caso. Así que decidín probar eu mesmo. Tampouco me fixo caso. Ela seguiu polo seu camiño e eu quedei coa poesía. Ela chamábase Ana".

 

  • Noticias relacionadas

 

Ás catro e media deste martes, en Cidade de México, onde vivía dende 1988, faleceu o poeta arxentino Juan Gelman. Fillo de emigrantes ucraínos, namorouse da poesía cos versos de Pushkin en ruso que recitaba o seu irmán, e que el non comprendía, e escribiu os seus primeiros poemas para Ana, un amor de barrio do seu Bos Aires natal.
 
A loita feroz que mantivo ontra a ditadura no seu país marcou a súa vida e a súa obra. Integrante dos Montoneros, grupo guerrilleiro da oposición de esquerdas, dende 1976 permaneceu no exilio. Gelman pagou moi caro o seu activismo político. O 24 de agosto de 1976, un grupo de militares irrompeu na súa casa. El non estaba alí. Leváronse o seu fillo e a súa nora, embarazada. Nunca os volvería ver. Reencontrou a súa neta roubada 23 anos despois.
 
Apoiaba movementos de protesta, como o 15-M de España ou o 132 en México, aínda que na intimidade se sentía desesperanzado polo avance do goberno da economía, do poder da troika sobre a política. Pero o que máis lle preocupaba era a "habituación" que invadira á cidadanía. "Instalouse todo un sistema para recortarnos o espírito", dicía.
 
se sienta a la mesa y escribe
«con este poema no tomarás el poder» dice
«con estos versos no harás la Revolución» dice
«ni con miles de versos harás la Revolución» dice
 
y más: esos versos no han de servirle para
que peones maestros hacheros vivan mejor
coman mejor o él mismo coma viva mejor
ni para enamorar a una le servirán
 
no ganará plata con ellos
no entrará al cine gratis con ellos
no le darán ropa por ellos
no conseguirá tabaco o vino por ellos
 
ni papagayos ni bufandas ni barcos
ni toros ni paraguas conseguirá por ellos
si por ellos fuera la lluvia lo mojará
no alcanzará perdón o gracia por ellos
 
«con este poema no tomarás el poder» dice
«con estos versos no harás la Revolución» dice
«ni con miles de versos harás la Revolución» dice
se sienta a la mesa y escribe
 
El Ventano

 

 

 

 

 

 

 

 



CUT da UDC . SEMPRE DO LADO DAS TRABALLADORAS E TRABALLADORES

cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript