Maio de 2013
 
 

27/05/2013

   CUTUDC / Novidades

  PLATAFORMA DE AFECTADOS POLA HIPOTECA
 

A nova lei de aluguer antepón os privilexios dunha minoría aos dereitos da cidadanía

Primeiro concederon hipotecas abusivas. Logo desafiuzaron, quedaron cos pisos e continuaron reclamando unha débeda criminal. Coa entrada en vigor da nova lei de aluguer (LAU) antepóñense de novo os intereses dos novos propietarios, os bancos, por enriba do dereito a unha vivenda digna da cidadanía.

 

  • Noticias relacionadas

 

Reproducimos o comunicado emitido polo Observatorio DESC ao que nos adherimos dende a PAH.
 
O Congreso aproba hoxe unha reforma do mercado de aluguer que atenta contra a seguridade xurídica dos inquilinos
 
O Congreso dos Deputados aproba hoxe unha reforma en materia de aluguer que supón un novo golpe ao dereito á vivenda. Coa fórmula "dinamizar o mercado de aluguer" o Congreso dos Deputados aproba unha nova vulneración do dereito á vivenda: a reforma da lei de aluguer debilitará aínda máis a posición dos inquilinos, criminalizará os impagos por razóns de necesidade e facilitará os desafiuzamentos expresos.
 
No actual contexto de crise os desaloxos por non pagamento da hipoteca e os desaloxos por non pagamento de aluguer son dúas caras dunha mesma moeda: a vivenda como mercadoría. Á traxedia dos desafiuzamentos por execucións hipotecarias engadirase a daquelas persoas e familias que, no contexto da crise, son incapaces de pagar o aluguer. O Proxecto de Lei de Medidas de Flexibilización e Fomento do Mercado do Aluguer de Vivenda modifica a lexislación de arrendamentos urbanos e a lexislación de axuizamento civil sen ter en conta a condición socio-económica dos inquilinos. A reforma ten dúas finalidades básicas:
 

  • ·         Reducir de 5 a 3 anos o contrato de aluguer e facilitar os incrementos ilimitados da renda. Cada tres anos poderanse producir subas indiscriminadas da renda ou poderase cancelar o contrato de aluguer sen ter que xustificar a necesidade de recuperar a vivenda. A consecuencia para as unidades familiares é de grande inseguridade xa que dificilmente poderán proxectarse de forma minimamente estable nun fogar por períodos de 3 anos. Ademais, a reforma desvincula a actualización da renda do aumento do Índice de Prezos ao Consumo, IPC, e prevé que arrendador e propietario decidan "libremente" que criterio aplicar. Despois de ver os abusos xerados pola suposta liberdade contractual no ámbito hipotecario, non sería de estrañar a firma de contratos de aluguer con criterios de actualización da renda manifestamente inalcanzables. A iso súmase a incorporación de novos motivos que posibilitan a interrupción do contrato de aluguer e que significan unha maior vulnerabilidade do inquilino.

  • ·         Permitir os desafiuzamentos por non pagamento dun só mes de aluguer e crear un rexistro de morosos - "rexistro de sentenzas firmes de non pagamento de aluguer" - no que durante 6 anos constarán os datos das persoas que non satisfixeron as rendas do aluguer. O rexistro vulnera o dereito á intimidade e a protección de datos e condenará as persoas afectadas á exclusión habitacional e supón un paso máis na criminalización das persoas afectadas pola crise.

 
A proposta de reforma non fai ningunha mención á situación das familias que con motivo da crise ven materialmente imposible pagar o aluguer. Tampouco establece ningunha diferenza entre os non pagamentos que afectan a grandes propietarios e entidades financeiras e os non pagamentos de aluguer que repercuten en pequenos propietarios.
 
A reforma, finalmente, establece privilexios inaceptables para os grandes grupos económicos e financeiros que especulan con este ben de primeira necesidade, aos que se privilexia con importantes deducións fiscais.
 
No contexto actual, unha política deste tipo resulta suicida e afástase notablemente das prácticas dos países máis avanzados na materia, onde ademais de dispoñer dun parque de vivenda social de aluguer no que aloxar as persoas empobrecidas, considéranse medidas de intervención no mercado privado de aluguer. Isto é o que sucede en Francia, por exemplo, onde o 20% do parque inmobiliario son vivendas sociais de aluguer, e onde se prohiben os desaloxos durante o inverno. En Alemaña, pola súa banda, existen límites aos prezos do mercado privado de vivendas que impiden procesos especulativos como os que se viviron no estado español.
 
Para "dinamizar o mercado de aluguer" abondaría con forzar o aluguer social das vivendas en mans de grandes propietarios e de entidades financeiras, cando menos das que están a ser apuntaladas con recursos públicos. As mesmas entidades bancarias recoñecen ter en propiedade máis dun millón de vivendas baleiras.
 
O Observatorio DESC e a PAH denuncian a reforma aprobada polo Congreso dos Deputados como unha grave vulneración do dereito a unha vivenda digna consagrado na Constitución Española e en numerosos tratados internacionais de dereitos humanos ratificados polo estado español e instan aos poderes públicos a emprender accións para garantir este dereito fundamental.
 
Consultar o texto
aquí

 

 

 

 

 



CUT da UDC . SEMPRE DO LADO DAS TRABALLADORAS E TRABALLADORES

cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript