Abril de 2013
 
 

08/04/2013

   CUTUDC / Novidades

  OPINIÓN - Juan Torres López
 

Alemaña contra Europa

É moi significativo que habitualmente se fale de "castigo" para referirse ás medidas que Merkel e os seus ministros impoñen aos países máis afectados pola crise.

 

  • Noticias relacionadas

Din aos seus compatriotas que teñen que castigar a nosa irresponsabilidade para que a nosa dilapidación e as nosas débedas non as paguen agora os alemáns. Pero o razoamento é falso pois os irresponsables non foron os pobos aos que Merkel se empeña en castigar senón os bancos alemáns aos que protexe e os doutros países aos que prestaron, eles si con irresponsabilidade, para obter ganancias multimillonarias.
 
Os grandes grupos económicos europeos conseguiron establecer un modelo de unión monetaria moi imperfecto e asimétrico que deseguida reproduciu e agrandou as desigualdades orixinais entre as economías que a integraban. Ademais, grazas á súa enorme capacidade investidora e ao gran poder dos seus gobernos as grandes compañías do norte lograron quedar con gran cantidade de empresas e mesmo sectores enteiros dos países da periferia, como España. Iso provocou grandes déficit comerciais nestes últimos e superávit sobre todo en Alemaña e en menor medida noutros países.
 
Paralelamente, as políticas dos sucesivos gobernos alemáns concentraron aínda máis a renda no cume da pirámide social, o que aumentou o seu xa alto nivel de aforro. De 1998 a 2008 a riqueza do 10% máis rico de Alemaña pasou do 45% ao 53% do total, a do 40% seguinte do 46% ao 40% e a do 50% máis pobre do 4% ao 1%.
 
Esas circunstancias puxeron a disposición dos bancos alemáns inxentes cantidades de diñeiro. Pero en lugar de dedicalo a mellorar o mercado interno alemán e a situación dos niveis de renda máis baixos, usárono (uns 704.000 millóns de euros ata 2009, segundo o Banco Internacional de Pagamentos) para financiar a débeda dos bancos irlandeses, a burbulla inmobiliaria española, o endebedamento das empresas gregas ou para especular, o que fixo que a débeda privada na periferia europea se disparase e que os bancos alemáns se cargasen de activos tóxicos (900.000 millóns de euros en 2009).
 
Ao estalar a crise resentíronse gravemente pero conseguiron que a súa insolvencia, en lugar de manifestarse como o resultado da súa grande imprudencia e irresponsabilidade (á que nunca se refire Merkel), se presentase como o resultado da dilapidación e da débeda pública dos países onde estaban os bancos aos que prestaran. Os alemáns retiraron rapidamente o seu diñeiro destes países, pero a débeda quedaba nos balances dos bancos debedores. Merkel erixiuse na defensora dos banqueiros alemáns e para axudarlles puxo en marcha dúas estratexias. Unha, os rescates, que venderon coma se estivesen dirixidos a salvar aos países, pero que en realidade consisten en darlle aos gobernos diñeiro en préstamos que pagan os pobos para traspasalo aos bancos nacionais para que estes se recuperen canto antes e paguen deseguida aos alemáns. Outra, impedir que o BCE cortase de raíz os ataques especulativos contra a débeda da periferia para que ao subir as primas de risco dos demais baixase o custo con que se financia Alemaña.
 
Merkel, como Hitler, declarou a guerra ao resto de Europa, agora para garantirse o seu espazo vital económico. Castíganos para protexer as súas grandes empresas e bancos e tamén para ocultar ante o seu electorado a vergoña dun modelo que fixo que o nivel de pobreza no seu país sexa o máis alto dos últimos 20 anos, que o 25% dos seus empregados gañe menos de 9,15 euros/hora, ou que á metade da súa poboación lle corresponda, como dixen, un miserable 1% de toda a riqueza nacional.
 
A traxedia é a enorme conivencia entre os intereses financeiros paneuropeos que dominan aos nosos gobernos, e que estes, en lugar de defendernos con patriotismo e dignidade, nos traizoen para actuar como meras comparsas de Merkel.
 
Ganas de escribir
 
Artigo publicado en http://www.twitlonger.com/show/n_1rjd7vo
 
EL País 23 MARZO 2013 - 21:42 CET67
 
O PAÍS retirou da súa web o artigo "Alemaña contra Europa", asinado por Juan Torres López e publicado na súa edición de Andalucía, porque contiña afirmacións que este xornal considera inapropiadas. O PAÍS lamenta que un erro nas tarefas de supervisión permitise a publicación do citado material. As opinións expresadas por Torres López só representan ao autor.
 

 



CUT da UDC . SEMPRE DO LADO DAS TRABALLADORAS E TRABALLADORES

cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript