O relator especial da ONU para o Dereito á Alimentación, Olivier de Schutter, advertiu de que é necesario actuar xa na zona Non podemos esperar ata que a xente estea famélica para empezar a actuar, o mundo debe moverse inmediatamente para evitar unha crise alimentaria a grande escala".
 
As cifras que ofrecen as organizacións son alarmantes. Unicef cifra nun millón o número de nenos que sofren risco inminente de desnutrición se a comunidade internacional non se mobiliza. Os países máis afectados son Níxer, Mauritanai, Mali e Chad, pero a preocupación trasladouse tamén a Burkina Faso e Senegal, e ás rexións setentrionais de Camerún e Nixeria.
 
Os estados máis afectados son Níxer, Mauritania, Mali e Chad
 
A maioría dos gobernos, segundo sinalou onte De Schutter, reaccionaron "rápido": declararon o estado de emerxencia e solicitaron asistencia internacional. Neste sentido, o voceiro de Nacións Unidas esixiu á comunidade internacional "esa mesma urxencia" para resolver a crise. "Non se poden cometer os mesmos erros do ano pasado, cando os axentes internacionais atrasaron a súa resposta á crise do Corno de África", advertiu De Schutter.
 
Un informe recente realizado por Intermón Oxfam e Save The Children sinala que, se a resposta internacional á crise humanitaria de Somalia, Kenya e Etiopía tivese chegado a tempo, se terían evitado miles de mortes.
 
Nacións Unidas declarou oficialmente a fame no Corno de África o pasado agosto, pero xa meses antes as ONG deran a alerta. Esa demora, que se elevou a seis meses, á hora de reaccionar tivo consecuencias nefastas: máis de 50.000 persoas morreron na rexión entre abril e agosto do ano pasado, a metade deles nenos menores de 5 anos.
 
Nacións Unidas: "Non" podemos esperar "a que a xente estea famélica"
 
No Sahel, hai varios factores de risco a ter en conta que se repiten na maioría de países africanos: a inestabilidade do clima, o que provoca á súa vez o baixo rendemento das colleitas e o endebedamento dos agricultores, e a constante subida do prezo dos alimentos. Estamos no período inmediatamente posterior á colleita, cando os prezos deberían caer de xeito significativo, pero nalgúns casos continúan subindo e noutros estabilízanse por enriba da media dos últimos cinco anos", afirmou De Schutter.
 
Por exemplo, en Níxer o prezo do paínzo foi na colleita de novembro de 2011 un 37% máis caro que o ano anterior.