Di tamén que lle gustaría que os “sacrificios” se acordasen, unha vez máis, cos sindicatos pero que de non ser este o caso que se lexislarán de igual xeito porque ten a obriga de gobernar.
 
A primeira falacia dun discurso repetitivo é que “para preservar os servizos esenciais hai que sacrificarse”, a realidade é ben diferente, obrígannos aos sacrificios máis importantes da historia recente impoñéndonos o paro, precariedade, perda de dereitos sociais pero tamén recortan nos servizos considerados como esenciais.
 
Da marea de recortes non se libra ningún servizo público.
 
Redúcense os orzamentos, privatízase e increméntanse os prezos en toda a esfera educativa, desde a educación infantil á Universidade, a educación cada vez é de inferior calidade, uns 1.000 docentes menos neste curso significan máis alumnos por aula e, polo tanto, unha atención, e educación, de menor calidade
 
A sanidade, outro servizo considerado esencial, ten un trato semellante, como en educación e demais esferas da administración pública, non se libra dos recortes orzamentarios e de persoal. A privatización avanza a pasos cada día máis grandes e veloces abarcando desde os centros de saúde aos hospitais. Os recortes evidéncianse, denunciados polas plataformas cidadás, no peche de quirófanos, na falta de camas, na masificación das urxencias, na limitación de servizos que se prestan á comunidade e no copago.
 
Nesta situación de absoluto deterioro económico e social resulta inaudito o afán dos sindicatos por asinar todo o que lles poñen enriba da mesa. Cando a cidadanía se mobiliza case a diario polo mantemento dos dereitos que se adquiriron despois de anos de loita, os sindicatos, polo porta de servizo asinan acordos que non farán máis que deteriorar e precarizar aínda máis as vidas dos traballadores e traballadoras.
 
A estratexia é brutal, a insistencia en que a situación é desesperada e que hai que aplicar medidas “difíciles, métesenos na cabeza desde todas as esferas políticas, económicas e mediáticas. Inténtase deixarnos exhaustos, sen a máis mínima forza para que  non poidamos articular ningunha respostas. Non o van conseguir.
 
Unidade, forza e resposta!