O sistema non era o que eu pensaba
Cando oio a frase vivimos por enriba das nosas posibilidades" -goebbelianamente repetida ata a saciedade polos que pretenden socializar as responsabilidades despois de privatizar os beneficios- en boca dunha das moitas vítimas con síndrome de Estocolmo, non podo deixar de pensar: " Ah! pero, nesta parte do mundo, non se trataba diso? O acaso non se sustenta todo isto na sobreprodución de sobreabundancia para o superconsumo de cousas absolutamente prescindibles? ". E a continuación, nunha deriva da miña vea fantasiosa, dáme por pensar se os difusores da frase non serán membros dunha rede conspirativa antisistema, pois encerra unha carga subversiva: hai que rematar co superconsumo e a sobreabundancia de produtos prescindibles. Eu, por se acaso, enviaría á Policía Antidisturbios a desaloxar a asemblea do Foro Económico Mundial en Davos.

Silencio eclesial
A Igrexa católica percibe mensualmente do Estado máis de 13 millóns de euros a conta da cantidade que lle corresponde pola aplicación da Lei 42 de 2006 ( BOE 31 decembro 2011). A institución católica vai ver incrementados os seus ingresos este ano na mesma medida que a nós nos chega un bo recorte a través da declaración da renda. Non obstante, non vin estes días ningunha resposta ás denuncias que se lle fixeron sobre as exencións fiscais da Igrexa, a súa falta total de transparencia financeira e as propostas de axustes no seu financiamento. Pero os arcebispos de Valladolid e Tarragona si se acaban de descolgar con declaracións sobre as misas, sobre os pregóns de Semana Santa e sobre os matrimonios. É unha broma? Ou é que volvemos de novo aos tempos do vello Exipto en que a casta sacerdotal gozaba de todos os privilexios xunto aos faraóns?

Os alimentos son algo máis que mercadorías
O relator de Nacións Unidas (ONU) Olivier de Schutter ten pedido á Organización Mundial de Comercio (OMC) que non trate o dereito á alimentación coma se fose unha mercadoría. "Os alimentos van alí onde hai maior poder adquisitivo, non onde as necesidades de alimentación son máis urxentes", denuncia De Schutter. Talvez sexa o momento de cambiar o modelo comercial, de revalorizar o produtor e dignificar o consumidor. Os alimentos son algo máis que unha mercadoría.

A gran fábrica de parados
As bágoas de crocodilo do PP culpando Zapateiro dos cinco millóns de parados omiten a existencia da crise e a súa responsabilidade na orixe e lanzamento da burbulla da construción que impulsou a gran masa de emprego fráxil e non sostible. Agora, combinan a mesma cantilena co conto da leiteira de que saben como sacar o emprego a flote grazas ao crecemento económico que Rajoy promete, aínda que non para este ano, sen dar pistas ao respecto. As medidas de axuste van en contra do emprego e dificultan o crecemento económico. Como por exemplo, o feito de que aumenten as horas de traballo por empregado, método estendido ao ensino público, a sanidade, os servizos sociais e os traballadores públicos en xeral, que se aplica nas comunidades autónomas de Madrid, Valencia e Castela-A Mancha, coa consecuente deterioración da calidade dos servizos e co punto de mira posto nunha irreversible privatización.