Xaneiro de 2012
 
 

02/01/2012

   CUTUDC / Novidades

  ACTUALIDADE
 

O novo goberno ao servizo de banqueiros, empresarios e políticos corruptos

O novo goberno, encabezado polo presidente Mariano Rajoy, do Partido Popular, colleu forma. Despois de coñecer os nomes, moitos cidadáns pregúntanse: Estamos ou non estamos intervidos? A prioridade deste goberno é satisfacer ás quenllas dos mercados.

 

  • Este goberno é o mesmo que poñer ao raposo ao coidado das galiñas. Ex directivos da banca e grandes empresas, Opus, franquistas, vendedores de armas, non falta de nada. Hai que empezar a loitar contra este novo goberno ao servizo de banqueiros e políticos corruptos.
     
    Luis de Guindos, Ministro de Economía e ex membro do Comité Operativo Europeo de Lehman Brothers. A Ministra de Emprego, avogada especializada en empresas, é unha firme partidaria de baixar os impostos ás empresas como principal medida para xerar emprego. Ana Mato, que non será imputada en caso Gürtel, acusada por corrupción e suborno, porque xa prescribiron os delitos, agora será Ministra de Sanidade. O novo presidente nomeou a Soraya Sáenz de Santamaría único vicepresidente do seu Executivo, ademais de voceiro e ministra da Presidencia. Outro dos nomeamentos máis relevantes, talvez o que máis expectación xerara, é o de Luis de Guindos, que como ministro de Economía e  Competitividade será o encargado de sacar o país da crise. Jorge Fernández Díaz será titular de Interior. O ministro de Asuntos Exteriores e Cooperación será José Manuel García Margallo; o de Xustiza, Alberto Ruiz-Gallardón; Ana Pastor farase cargo de Fomento e Pedro Morenés de Defensa. O ministro de Facenda e Administracións Públicas será Cristóbal Montoro e o titular de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade, Ana Mato. José Manuel Soria estará á fronte do departamento de Industria, Enerxía e Turismo, e Fátima Báñez de Empleo e Seguridade Social. José Ignacio Wert foi nomeado ministro de Educación, Cultura e Deporte e Arias Cañete de Agricultura, Alimentación e Medio.
     
    Luis de Guindos, Ministro de Economía, ex jefazo do Comité Operativo  Europeo de Lehman Brothers. Despois converteuse en responsable do sector financeiro de Price Waterhouse Coopers. Actualmente é director do Instituto de Empresa e pertence ao Consello de Administración de Endesa, do Consello de Administración de Unedisa (editora de El Mundo e Expansión, entre outros medios) e Banco Mare Nostrum (BMN, encabezado pola antiga Caixa Murcia).
     
    Fátima Báñez, Ministra de Emprego, esta avogada especializada en empresas, é unha firme partidaria de baixar os impostos ás empresas como principal medida para xenerar emprego. Posúe seis vivendas, un soar e dous terreos de secano, ademais de 326.884 euros subscritos en bonos do Estado e diversas participacións en tres compañías multinacionais. Tamén declarou que percibiu 6.705 euros por rendementos de actividades agrarias, 706 euros de diversos cursos e seminarios, así como 1.093 euros de rendementos de diversas contas bancarias.
     
    Jorge Fernández Díaz, Ministro do Interior, de profundas conviccións relixiosas e próximo ao Opus Dei, foi delegado provincial de Traballo en Barcelona, e gobernador civil de Asturias e de Barcelona durante a transición, este representante da dereita máis recalcitrante equiparou o Val dos Caídos co cemiterio de Arlington (EUA) da guerra civil norteamericana ou co cemiterio da praia de Normandia.
     
    José Manuel García-Margallo, Ministro de Asuntos Exteriores, tamén próximo ao Opus Dei, é licenciado en Dereito pola Universidade de Deusto. Máster en Dereito pola Universidade de Harvard, con especialización en Dereito Societario e Regulación do Mercado de Valores. Provén, inicialmente tamén, do franquismo, o ascenso da súa carreira de deputado arrancou coas Cortes Constituíntes en 1977 pola UCD de Adolfo Suárez.
     
    José Ignacio Wert, Ministro de Educación e Cultura, considerado a man dereita de Pedro Arriola, asesor de cabeceira de Xénova e oráculo das enquisas do PP, que tamén é o marido do vicepresidente do Congreso Celia Villalobos. Licenciado en Dereito pola Universidade Complutense, o ministro de Educación, Cultura e Deporte, foi xefe do Servizo de Estudos de RTVE, subdirector do gabinete técnico CIS e profesor de Socioloxía Política da Universidade Autónoma de Madrid. Dende 1987 ata 2003 foi presidente de Demoscopia, instituto privado dedicado á investigación de opinión e mercado.
     
    En 1994 presidiu Sofres AM, empresa de medición de audiencias televisivas, e, a continuación, foi nomeado conselleiro delegado da compañía de enquisas Sofemasa, propiedade do Grupo Sofres, cargo en que cesou ese mesmo ano para volver a Demoscopia. Foi tamén Presidente de ESOMAR, a Asociación Global de Investigadores de Opinión e Mercado. O BBVA fichouno posteriormente como director de relacións corporativas e presidiu a EFQM (European Foundation for Quality Management) en representación do BBVA.
     
    Ana Pastor, Ministra de Fomento, de profundas conviccións relixiosas, deixou preferentemente que fosen outros os que se pronunciasen contra a lei que permitía o matrimonio de persoas do mesmo sexo, a reforma da regulación do aborto ou as polémicas educativas. Ten tres pisos en copropiedade (dous en Pontevedra e un en Madrid), máis un garaxe en Madrid. Ademais é cotitular de dúas contas correntes e é copropietaria de dous coches. Ten ademais unha hipoteca de 200.000 euros. Ten un plan de pensións con Novacaixagalicia, intervida pola súa nefasta xestión.
     
    Cristóbal Montoro, Ministro de Facenda, propón poñer freo á presión fiscal que teñen as empresas, a flexibilidade no mercado de traballo e a contención salarial. Aínda hai quen recorda sendo secretario de Estado de Facenda logrou como afundir a cotización en Bolsa dos grandes bancos ao advertir, en plena  rise asiática, dos riscos asumidos polas entidades en América Latina. Foi un lunar que chegou a converterse en absceso co caso Gescartera, unha axencia de valores que estafou 120 millóns de euros a miles de investidores e que tiña como mascarón de proa (presidenta) á irmá do secretario de Estado de Facenda de entón, Enrique Giménez-Reyna, subordinado de Montoro. O secretario de Estado viuse obrigado a dimitir e a súa irmá foi condenada a tres anos e medio de carcel.
     
    Pedro Morenés, Ministro de Defensa, tamén próximo ao Opus Dei, é licenciado en Dereito pola Universidade de Navarra, e diplomado en Dirección de Empresas pola Universidade Comercial de Deusto.
     
    Durante os últimos oito anos foi secretario xeral do Círculo de Empresarios e presidente do Consello de Administración de Construcións Navais do Norte. Traficante legal de armas ao servizo de empresas multinacionais do armamento, actualmente dirixe a filial española da empresa europea de mísiles MDBA e, dende hai poucas semanas, Seguribérica, a empresa que presta seguridade aos atuneiros españois que faenan no Índico, para defender o que roubamos aos pescadores locais.
     
    Miguel Arias Cañete, Ministro de Medio, provén, tamén, do franquismo, exerceu como avogado do Estado de 1974 a 1978, antes de dedicarse activamente á política. Durante a crise das vacas tolas defendeu o consumo da costeleta. En febreiro de 2008, saíu en defensa da proposta que fixera Rajoy de crear un contrato de integración para os inmigrantes. Ao facelo culpou os  estranxeiros do colapso das urxencias e cuestionou a capacidade de moitos estranxeiros para servir mesas como camareiros. Na súa última declaración da Renda, presentou uns ingresos de 95.590 euros pola súa actividade como avogado -a parte de 6.494 euros de trienios-, 22.500 euros en retribucións en Consellos de Administración, 24.788 euros de asignación do partido, 43.122 euros de dividendos procedentes do BBVA, Santander, Mapfre e Petrolíferas Ducar, 860 euros de intereses de contas bancarias, 3.810 euros por conferencias e 4.808 euros por rendementos de alugueres. Tamén declarou posuír catro vivendas, un local de oficina, catro coches e unha praza de garaxe, a parte de máis de 77.000 euros en depósitos bancarios.
     
    Ana Mato, Ministra de Sanidade, próxima ao Opus Dei, sempre se lle identificou con Aznar, porque formou parte do seu círculo de confianza. A súa actividade non estivo exenta de polémica pola implicación do seu ex marido, Jesus Sepúlveda, no caso Gurtel e por declaracións como as que poñían en cuestión o modelo educativo andaluz. Tamén se lle adoita asociar con negocios turbios e escándalos que relacionaban cargos do PP con corrupción urbanística.
     
    José Manuel Soria, Ministro de Industria e Enerxía, dende a dirección do PP en Canarias desempeñou un activo labor de apoio á política de José María Aznar e en 2003 foi elixido deputado no Parlamento de Canarias, tarefa que compaxinou coa presidencia do Cabido de Gran Canarias ata que saíu do Goberno insular tras unha moción de censura presentada por Coalición Canaria (CC) e Nova Canarias en 2007. A pesar dos escándalos que relacionaban cargos do PP con corrupción urbanística (caso Bango, Eólico, Faycán e Salmón), entrou no Goberno rexional, tras pactar con CC en 2007, como vicepresidente e conselleiro de Economía e Facenda. En 2010 rompeu o pacto cos nacionalistas polo apoio destes aos presupostos estatais (do PSOE) e nas eleccións locais dese mesmo ano, a pesar de ser a forza máis votada, o PP quedou na oposición tras o pacto entre socialistas e nacionalistas.
     
    Soraya Saénz de Santamaría, Ministra de Presidencia, licenciada en Dereito pola Universidade de Valladolid. Exerceu como Avogada do Estado. É propietaria dun apartamento en Madrid e copropietaria dunha casa de paredes medianeiras, tamén en Madrid, que é a súa vivenda habitual. Ten un Audi A3 e posúe ademais 91.952 euros en depósitos e contas correntes. Debe 171.204 euros dunha hipoteca de 214.050, e 254.815 euros doutra hipoteca de 385.000 euros. En 2010 declarou ter recibido 51.440 euros polo seu labor de voceiro do Partido Popular. Tamén cobrou 1.771 euros polos trienios da Avogacía do Estado e 934 euros dos intereses das súas contas.
     
    Alberto Ruiz-Gallardón, Ministro de Xustiza, licenciado en Dereito pola Universidade San Pablo CEU. É avogado e membro da Carreira Fiscal en excedencia (obtivo o segundo posto nas oposicións á Fiscalía). Afiliado ao partido Alianza Popular dende os 18 anos, en 1977, non comezaría a súa carreira política ata 1983 cando foi elixido concelleiro no Concello de Madrid. Foi senador por Madrid entre 1987 e 1995 e deputado da Asemblea de Madrid dende 1987. Tamén foi elixido voceiro do Grupo Parlamentario Popular no Senado e na Asemblea de Madrid. En xuño de 1995 foi elixido presidente da Comunidade de Madrid e reelixido en xullo de 1999 ata xuño de 2003. Alcalde de Madrid dende 2003. No XVI Congreso do PP, o 21 e 22 de xuño de 2008, é nomeado membro do Comité de Dirección, máximo órgano de poder do partido.

     

    Prensa

     

     

     

     

     

     

CUT da UDC . SEMPRE DO LADO DAS TRABALLADORAS E TRABALLADORES

cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript