Si, xa sei que por agora son só intencións, e falta moito por concretar, pero entre as reformas prometidas onte están: o mercado de traballo, o sector financeiro, as contas públicas, a administración, a fiscalidade, a xustiza, a educación, as universidades, o sistema enerxético, as televisións públicas, o catálogo de servizos sanitarios, o calendario laboral, as pensións, e algunha máis que me deixo.
 
Aí é nada, imaxínense os quilos de papel que van consumir os ministerios entre informes, borradores, proxectos, decretos e leis. Pero non se preocupen, que como este é o goberno da austeridade, imprimirán polas dúas caras.
 
"Reforma" foi a palabra máis repetida onte, e cada parágrafo comezaba coa mesma fórmula: "Outra reforma estrutural imprescindible será a de... ". Tantas cousas anunciou que vai reformar, que entre a fronde pódensenos despistar as Reformas con maiúsculas, as que chegarán en poucos meses: a financeira (que non sae gratis, e é doado adiviñar quen a pagará), a reforma da administración (que será redimensionar, xa se entende) e das contas públicas (onde, salvo as pensións, "todas as demais partidas" poden ser recortadas); e por suposto a reforma laboral, que onte adxectivou de "integral", o que fai pensar en cereais para o almorzo deses que dan alegría aos intestinos, é dicir: que nos imos cagar coa reforma, con perdón.
 
Unha vez quitada a follaxe tecnocrática e eufemística (e poética, que tamén botou algúns versos sobre nuboeiros e amañeceres), o resumo é: recortar dereitos laborais (con cambios na negociación colectiva, loita contra o absentismo ou "novas fórmulas" para mozos), limpar o lixo dos bancos, reducir o público e meter a tesoira en todas as partidas sen excepción nin liñas vermellas. Ben, en todas non: o gasto en papel crecerá.