Pero este sábado non quero cansalos cunha teórica de esquerdista trasnoitado. Voulles poñer exemplos do mercado de traballo que tanto critican os empresarios pola súa rixidez. Eles queren contratar, pero con tantas garantías para os empregados e tan poucas para os empregadores é imposible.
 
Verán, días atrás o Colexio de Arquitectos colgou na súa páxina web unha oferta de traballo que teño que reproducir literalmente polo seu interese. É algo longa, pero non ten desperdicio:
 
"Estudo| de arquitectura de prestixio internacional busca arquitecto para levar a dirección do equipo do estudo. A entrevista será levada a cabo en inglés. Por favor, abstéñanse de enviar CV se non se reúnen todas as aptitudes requiridas: ser nativo español ou española, idade entre 30-40 anos, arquitecto superior, máster de proxectos ou cursos de doutorado completados, entre 5 e 10 anos de experiencia en dirección de obra e en proxectos de alto nivel, con referencias de estudos de calidade recoñecida, boa presenza diaria, alto nivel de inglés, flexibilidade e dispoñibilidade total en función das necesidades do estudo sen atención a horarios nin días laborables, dominio de ferramentas CAD, Autocad e/ou Archicad, dominio de ferramentas de retoque fotográfico. Valoraranse os coñecementos de xestión de obra, un segundo ou terceiro idioma -italiano, francés, alemán, portugués, chinés- así como nocións de contabilidade. Salario bruto mínimo de 16.000 euros anuais e máximo 24.000. Tipo de contrato: autónomo, colaboración,".
 
Pareceume que a oferta? era tan bochornosa que quixen saber quen estaba detrás. O anunciado estudo de prestixio internacional é o de Teresa Sapey, arquitecta e interiorista italiana con obra construída e premiada en todo o mundo. Chamei á súa oficina para preguntarlle se non lle parecía que a oferta era, como pouco, abusiva, pero estaba de viaxe. Atendeume outro responsable do despacho ao que me identifiquei como xornalista e lle expliquei a razón da miña chamada. Díxome que prefería non me dar o seu nome e que tampouco ía responder ás miñas preguntas porque non entendía que a oferta tería xerado tanto balbordo (os arquitectos obrigaron o seu colexio profesional a retirar a oferta da súa web por insultante). Non houbo xeito de intercambian impresións, de modo que xulguen vostedes.
 
Diranme que como mostra non vale un botón, que se trata dun caso excepcional, pero non é así. Hai tamén uns días o Grupo Novodistribuciones S.L. ofreceu traballo a xornalistas a razón de 0,75 euros por artigo de polo menos 800 carácteres suxeitos a "termos de calidade baseados en ortografía, semántica e expresión". Botando contas, se o agraciado escribía cinco cada xornada podía embolsarse 3,75 euros diarios, e se traballaba os 30 días do mes sen descanso alcanzaría un salario de 112,5 euros.
 
A noticia correu pola rede vía Twitter e os responsables de Novodistribuciones, moi ofendidos, ameazaron con demandas polo dano causado á imaxe da compañía e colgaron na súa web un extensa nota para explicar que a súa intención era "establecer unha relación a longo prazo cun traballador do que esperamos o mellor e ao que proporcionaremos a nosa confianza para que se desenvolva profesionalmente". En dúas palabras, acolloante.
 
Queren máis? Aquí teñen. A axencia Efe, que se autodefine como "a primeira axencia de noticias en español e a cuarta do mundo", ten colgada na súa web un "anuncio de licitación" para profesionais da información aos que require ordenador con conexión a internet, gravadora dixital de voz, vehículo propio e móbil, no caso dos " plumiñas ". Aos gráficos esíxelles tamén cámara fotográfica (preferiblemente Nikon ou Canon con sensor mínimo de 10 Mpixel), obxectivos cun rango de distancia focal de entre 16 e 200 m/m, flash&hellip. e sigo e non remato. As tarifas oscilan entre os 11 e 16 euros para os artigos e 16 euros por fotografía. As informacións máis relevantes de Nacional "poden levar un premio do 25% ". Boten contas: entre 2,5 e 4 euros adicionais. Resumen, a información diaria das mellor pagadas, sen fins de semana nin festivos: 480 euros brutos mensuais. Coño, un minijobs!
 
A casualidade quixo que esta mesma semana recibise por correo electrónico unha enquisa elaborada por Unique ("empresa europea de traballo temporal especializada en procesos de selección de alta calidade", sic) e Lener ("un dos principais despachos de avogados en España que desenvolve a súa actividade en todos os campos do Dereito da Empresa", tamén sic) para avaliar a satisfacción dos empresarios co actual sistema de relacións laborais. Resultado, pois que están moi insatisfeitos e que sete de cada dez "considera inadecuado o custo de contratación e de mantemento dun contrato de traballo".
 
O resto da canción cantarúxolla porque é moi coñecida: flexibilidade, despedimento máis barato, produtividade e etcétera. Pena que non haxa empresas que, como Unique e Lener, se dediquen a preguntar aos traballadores sobre o grao de satisfacción coas súas condicións laborais ou co salario que cobran polo seu traballo, aínda que ben mirado non fai falta porque aos pobres parece que lles fixo a boca un frade e non fan máis que queixarse.
 
Mariano Rajoy, que o martes será investido presidente do Goberno, xa dixo que veñen tempos difíciles e de sacrificios (o Rei anticipouno o martes na cea que mantivo no Pazo Real co Goberno saínte e outras autoridades do Estado) e que vai facer a nai de todas as reformas laborais. Para vestir o santo pediu a empresarios e sindicatos que se poñan de acordo antes do 6 de xaneiro ou a reforma traeránnola os Reis Magos, aínda que non creamos neles.
 
OPINIÓN - Carlos Fonseca